ଅଳପ

ଅଳପ ପାଇଛୁ ହାତ ପାପୁଲୀରେ

ଅନେକ ରହିଛି ବାକୀ

ଏବେ ଠାରୁ ଯଦି ମନରେ ଗରବ

କାଲି ଯିବୁ ନିଶ୍ଚେଁ ଠକି

ଠକିଦେବେ ତୋତେ ପ୍ରଭୂ ଜନାର୍ଦନ

ଟାଣି ଟାଣି ନେବ ଯମ

କିନ୍ତୁ ଭାଙ୍ଗେନା ମୋହମାୟାର

ପ୍ରାଚୀର 

ମନେ ଭରିଅଛୁ ଭ୍ରମ

ଅଳପ ଦେଖିଛୁ

ସଂସାର ପଥରେ

ବଡାଇ କରୁଛୁ କେତେ

ଦେଖିଛୁ କି ଧନ ଶ୍ରୀହରୀ ବଦନ

କିଁପାଇ ଗରବ ଏତେ

ଅଳପ ଜାଣିଛୁ ଜ୍ଞାନର ସାଗରୁଁ

ସମୁଦ୍ର କୁ ଶଙ୍ଖେ ସମ

ନକର ନକର ଅହଂ ରେ 

ତୁଚ୍ଛାକୁ ପାଗଳା ମନ

ଅଳପ କାଳର ଜୀବନ ତୋହର

ନଶ୍ବର ମରଣଶୀଳ

ସ୍ବଳ୍ପକାଳକୁ ଗଳ୍ପରେ

ନସାରି

ଇଶ୍ବର ଶ୍ମରଣ କର