ଆକାଶ

ବିପଥଗାମୀ ମଣିଷଟା କାହିଁକି ଯେ ଖୋଜିଥାଏ 
ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥଳୀ, ପୁଣି ବାଟବଣା ହୁଏ 
ଅଜଣା ସହରରେ ରାସ୍ତା ଭଟକେ 
ଜୀଵନ ଯେବେ ମରୁଭୂମି 
ପାଲଟିଯାଏ, ତୃଷ୍ନା ମେଣ୍ଟିବାର ଲାଳସରେ 
ସେ ଭଟକୁ ଥାଏ, ପକ୍ଷଛେଦନ 
ପକ୍ଷୀଟିଏ ସିନା ସେ, ସେ ଆଉ ଉଡ଼ିପାରେନା 
କ୍ଷତାକ୍ତ ଡେଣାରେ ମନଭରି 
ସେହି ମୁକ୍ତ ଆକାଶର 
ଆକାଶର ଆଲିଙ୍ଗନ 
ଏଇ ବୋଧେ ନିବିଡ଼ ବନ୍ଧନ 
ଉଡିବାକୁ ଆକାଶ ର 
ପ୍ରଶସ୍ତ ବକ୍ଷରେ