सांज अशी रंगू दे

बसले होते एकटीच

सांजवेळी नदी तटावरी

किलबिलाट होता पक्ष्यांचा

परत फिरती तया कोटरी

वाट पहाते सखयाची

ओढ दाटे ही अंतरी

मन हे अधीर भेटण्या

कशी समजावू सांग तरी

घेईन तव हात हातात

स्पर्श होताची अलवार

मोहमयी तव हात

फिरेल मग हळुवार

 चंद्रा सवे रोहिणी

बघ आलीय गगनी

घेशील तू मज जवळी

जाण्या स्वप्नात रंगूनी

वाटे सुखाच्या एकांतात

रातराणी धुंद बहरेल

तुझ्या माझ्या मिलनाने

 मम काया मोहरेल