रम्य छटा...
रम्य छटा...
पूर्वसमुद्री छटा पसरली
रम्य सुवर्णाची !
कुणी उधळिली मूठ नभी
ही लाल गुलालाची?
सजला मग लाल रक्तीमा
तिच्याच गालावरती !
पाहून लीला, तो ही हसला
निसर्ग फुले सभोवती...
येता अवचित गाज कानी
धरती सजे सुरांनी !
मंजुळ, सुरेल शब्दांची
माळ जणू अवतरली..
कोण असे चित्रकार हा
सजवाया ही अवनी !
विविध रंग घेऊनी
रंगवली ही नक्षी...
नाव विधाता आहे त्याचे
रूप ही असे साजिरे !
तुम्हां आम्हांच्या मनी
निरंतर जे ठसले...
