पाऊस अवेळी पडतो

पाऊस अवेळी पडतो

तिमिराच्या झोताखाली

काजळी गर्द डोळ्यात

बुबुळेही विस्तव झाली 

कोंडून सांडली गर्दी

रस्त्याच्या बाजूस जेव्हा

गावठाण कधीचे सरले

वेशीवर हुल्लड आली 

दिसताच पुन्हा दु:स्वप्ने 

मी गपकन डोळे मिटतो

गात्रांच्या अंतर्यामी

अंधार पुन्हा पांघरतो 

चंद्राशी जुनेच नाते

अताशा राहिले नाही

मी तरीही प्रयत्न करतो

कवितेचा काहीबाही 

देहास शिथिलता येता

हा थरथर करतो हात

विझताना मंदच होते

समईची वात न वात 

वाळूला नसते भान

वळलेली कुठली मूठ

पाऊस अवेळी पडतो

वाळूची घेण्या भेट