निव्वळ तूच ( चारोळी )

लिहावं म्हटलं काहीतरी,

मात्र मी तुझ्यातच गुंतून जातो.

शब्दही पडतात तुझ्या प्रेमात,

अन् मग कागदही कोराच राहातो...!