जीवनाच्या सायंकाळी

जीवनाच्या सायंकाळी

सख्या तुझा हातात हात

 तू मला अन मी तुला

हिच जन्मोजन्मी साथ

   थरथरत्या हाताला माझ्या

   भक्कम तुझा आधार वड

   थकलेल्या दोन जीवांना ना

   एकमेकांशिवाय आधार धड

जीवनाच्या वाटेवरती

उधळूनी तू रंग सारे

इंद्रधनूसवे सजविले

माझ्या आयुष्यात नजारे

    जळताना या वातीसम

    जशी दिव्यास लागे आस

    तरीही न सोडली तू सख्या

    मजसाठी सुखाची कास

घायाळ झाली पाऊले

दुःखाची न जाणीव झाली

तुझ्या सवे चालतांना

काट्यातही फुले उमलली

   घायाळ पाय सख्या

   जरी कधीमधी डगमगले

   तुझ्या आधारानेच मी

   सगळे बळ एकवटले

 तूच सुख तूच सौभाग्य

 तूच माझ्या अंतरिचा गाभा

 तुजसवे लाभली मज

 सुवर्णमयी नक्षत्रांची आभा...........