जाणिवा

ताल  धरला 

थेंब अवतरला 

भूवरी ह्या जीवनी 

टप टप वाजे

काळीज माझे  

तो हर्ष सांडला धरणी 

कुतूहल असे कि हिरवाई नटली 

तो साज भवती लेवुनी 

मेघ हि सरला

अंधकार झाला 

वीज हि कडाडे भान हरपुनी

वर्षा म्हणावे तिला का 

त्या चकोराचे जीवन 

भास म्हणावे तिला का 

त्या मयुराचे आनंदवन 

काळ अवतरावा तसा

वारा वाहे 

गर्जती ह्या धरा

विषण्ण त्या मनी दाटे

तो पाऊस माझा 

का त्या इवल्या जाणिवेचा