एकेक एकाकी

रात्र आहे

खूप विचारांची

भटकंती राहे

अनेक आत्म्यांची

गुढ दिवसाचे

कळेना काही

त्यात काळोखाचे

भय वाही

अनेक क्षण

मिळाले वाटे

त्यातून पण

गर्दी दाटे

एकेक एकाकी

शांतता चाले

उरलेले बाकी

उलटे झाले

पिळवटून टाकणारे

सांगाडे बघून

हसून दिसणारे

त्रांगडे लांबुन

काहीतरी विचित्र

धुक्याची चादर

पसरे सर्वत्र

आकृती दुर्धर