एकाकी जगणे

प्रत्येकाचे बाबा आपल्या

मुलावर खूप प्रेम करतात

काया झिजवून आयुष्यभर पै पै जोडतात

राबराब राबून बाबा कधीच थकत नाही

लेकराच्या डोळ्यात

अश्रू येवू देत नाही

जगणे बापाचे मुलासाठीच असते

याची जाणीव मात्र

कुणालाच नसते

बाप सोडून जेव्हा पोरगा

दूरदेशी जातो

मुलाशिवाय बाप एकाकी जगतो

घर होते सुने सुने

बोल मुके होतात

रिकाम्या घरात दिवस

कसेबसे जातात

मुलगा सुखी झाल्यावर

म्हातारपण सुखात जाईल असे बाबांना वाटते

पण.... 

लाडाच लेकरू वाट पाहूनही येत नाही

शेवटचं डोळे भरून पाहता येत नाही

खांदे उसने शेजारपाजार चार

डाग अग्नीचा परका दोते

भेटीवाचून लेकराच्या

बाप तरसून मरतो