Rama Khatavkar

Romance


3  

Rama Khatavkar

Romance


असे जीव दोघे

असे जीव दोघे

1 min 222 1 min 222

तुझ्या आठवांचे झुले डोलताना पुरे सोनवर्खी बहाव्यापरी

तुला मी, मला तूच स्वप्नी पहाता कशाला हवा चांद तो भूवरी ?


जगाच्याच संतप्त मार्गावरी या असू एकमेकां विसाव्यापरी

जसे तापलेल्या खुल्या वाळवंटी झरे आणतो देव भूमीवरी.


पुढे चालते हीच संसारयात्रा सदा झाकुनिया वणांचे ठसे,

इथे तापलेल्या तव्याचीच होते भलाई कशी भाजण्या भाकरी,


असे जीव दोघे बहू सोसलेले पुन्हा चालतो एक मार्गावरी,

तुला शांतवावे कधी मी, कधी रे मला तू जपावे जगापासुनी.


Rate this content
Log in

More marathi poem from Rama Khatavkar

Similar marathi poem from Romance