ദീപം

മനു ഒരു പാവം കുട്ടിയായിരുന്നു. മുത്തശ്ശിക്കൊപ്പം താമസിക്കുകയായിരുന്നു അവൻ. അവരുടെ പെൻഷൻ മാത്രമാണ് അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു വരുമാനം. കഴിഞ്ഞ തവണ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ കാർത്തിക ദീപം കത്തിക്കുന്നത് കണ്ടു. വിളക്കുകൾ വാങ്ങാൻ പണമില്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ അന്നു മുതൽ അവൻ അടുത്ത വർഷത്തേക്കുള്ള പണം ലാഭിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒടുവിൽ അടുത്ത വർഷം കാർത്തിക എത്തി. എണ്ണയും വിളക്കുകളും വാങ്ങാനായി അയാൾ കടയിലേക്ക് ഓടി പോവുകയായിരുന്നു.

റോഡിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു വൃദ്ധൻ അവനോട് വെള്ളം ചോദിച്ചു. മനു പെട്ടെന്ന് അയൽവാസിയുടെ ചായക്കടയിൽ നിന്ന് കുറച്ച് വെള്ളം വാങ്ങി. തനിക്ക് ആരുമില്ലെന്ന് വൃദ്ധൻ പറഞ്ഞു. അസുഖം ബാധിച്ച അദ്ദേഹത്തിന് ആശുപത്രിയിൽ പോകാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അയാൾക്ക് വേണ്ടത്ര പണമില്ലായിരുന്നു. തത്ഫലമായി അയാൾ അവിടെ കിടക്കുകയാണ്. മനു ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് ഡ്രൈവറോട് അദ്ദേഹത്തെ ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് പണം എടുത്ത് വൃദ്ധന് കൊടുത്തു. ഓട്ടോ നീങ്ങുമ്പോൾ മനുവിന് ആ വൃദ്ധന്റെ കണ്ണിൽ  നന്ദിയുടെ ധാരാളം കാർത്തിക ദീപങ്ങൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.