વ્હેમ છે

ત્યાં ઝૂકાવ્યાનો અહમ રાખી જીવે એ વ્હેમ છે,

કોણ સમજાવે હકીકત, જિંદગી તો ગેમ છે,

તારણો સાચાં નિકાળી પણ શકો તેથી શું થાય ?

બંધ દ્વારો ખોલવાનાં એ પ્રયોગો સેમ છે,

મોકલી સંતાનને પરદેશ જીવે એકલી, 

બે બખોલો ભેજ વરસાવે સતત શું ડેમ છે ? 

માનવાની વાત માની પણ શકાય જ, પણ અહીં, 

વારતા માંડી નવી વાતો કરે એ પ્રેમ છે ? 

આમ તો ગુસ્સે થયેલાને જરા ધીરજથી ત્યાં, 

સાંભળી આરામથી, એ બોલશે ઓ, એમ છે, 

લાગ આવે સોગઠી મારી ને બાજી જીતવી, 

એ વિચારો સાથ રમતાં'તાં રમત એ નેમ છે, 

એ અચાનક કાન પાસે હોઠ ફફડાવી પૂછે,

ને અહીં આંખો કદી પૂછે કે બોલો કેમ છે ?