માણસ

એક માણસ ધારદાર થઈ રહે,

ને બીજો તાર-તાર થઈ રહે,

એકની છે સુખની ને બીજાની દુઃખની છે,

કઈ વાતનો તું સાર સમજી શકે,

જેનાં નથી જીવનમાં કોઈ પ્રતિક્ષારત,

ત્યાં જ એ આશા આવનારની રાખી રહે,

ઘરને બહાર કંઈ જ કોઈ ન મળે,

તો પણ એ બધાં લોકોને શું કામ મદદગાર થઈ રહે,

હુંય રહી લઉ અહીં એમની વચ્ચે,

કાશ કદાચ કોઈ થોડાંક માણસાઈમાં રહે,