ગઝલ

ફૂલો બનીને હું કદી, છળ નહીં કરું.

કાંટા છુપાવી હાથમાં, બળ નહીં કરું.

 

ને પીઠ પાછળ વાર, તું મળ; નહીં કરું.

સામી જ છાતીએ કરું, કળ નહીં કરું.

 

શૃંગારની રુપમાં કદી ભેળસેળ નહિ,

મ્હોરાં પહેરીને કદી, છળ નહીં કરું.

 

ખુદ હું જ છું સૂરજ, ઉછીનું કશું નથી,

અફવા હતી કે આમ ઝળહળ નહીં કરું.

 

ને દાવ પર લાગી ભલે જિંદગી હવે,

બાજી સમેટી લઈશ હું, પળ નહીં કરું.