నీవు...

విసుగును పోగేసుకున్నదేమో నా మనస్సు

తన్మయత్వం కోసం ఎదురురుచూస్తుంది

కాలలు మారి గడియాల్లోకి నిముషాలు మారి సెకనుల్లోకి రావాలంటే ఇక నీవు

 మాటల మంత్రాలు చదవాల్సిందే

నీవు నాలో ప్రవహించాల్సి oదే

నేను ఇక మారాల్సిందే ఊహకు ప్రాణం పోయాల్సిందే మనస్సును స్వర్గ సీమ చెయ్యాల్సిందే గుప్పిట పట్ట లేనివాటిని వదిలి వేయాలిసిందే 

మార్చలేని మనుషులను ఏమర్చలేక విసిగిపోయాను ఇక నువ్వే మారమని నా మనస్సుకు సర్ది చెప్పాలిసిందే 

 వేల క్షణాల అనoదపు ఛాయలు కోరడం లేదు ఎంత బాధనయినా మరిచే నీ మాటలు కొన్ని క్షణికాలయినా చాలంటాను

నీ మాటలు తుమ్మెదరెక్కలు తోడిగి నన్ను అలరిస్తాయో వలపు బాణాలు విసురుతాయో లేక ఏ రాణి వాసపు రాచరిక  ఆనందం కోసం ఆస్తానపు కవులు లిఖించి రాజ్యములో అలరిoచినట్టు నా మోముపైనా చిరునగవులు విరిపిస్తాయో ఇక నీ ఇష్టం వీరా 

పట్టి ఉంచలేను వదిలివెయ్యలేను  కానీ ఊహల్లో నిన్ను తగ్గించలేను నా మనసు మోసే మహా రాణి నీవు