నా మనస్సు కి

లోకమంతా నిదరోయింది

నిదురరాని నా కనులకు కాలం కరగక నిట్ట నిలువునా నిలబడిపోయింది ప్రకృతి కూడా పరవశించడం లేదు కొమ్మలు కదలడం లేదు

గాలి బిగస్సుకు పోయి ఊపిరి సలపడం లేదు 

అదిగో అప్పుడే తానొచ్చాడు  తన మాటలు వినాలని ఉత్సకత మొదలయ్యింది

నా మనసుకు అప్పుడే వేకువచ్చింది 

తన స్వరం నా చెవులు వింటున్నప్పుడు మనసేందుకో హాయిని పంచుకుంది

నన్ను వీడి ఎప్పుడో వెళ్లి పోయిన

నామనస్సు మరలా నన్ను వచ్చి చేరింది తాను బాగున్నాడనే

ఒక్క మాట తప్ప ఇంకేమి వినాలనిపించలేదు నా మనస్సుకు అడగాలని అడగలేక పోయిన నన్ను తానైనా అడగవచ్చుగా

నా కనుల వెంట కారే వేడి కన్నీటి రెండు చుక్కల వేడి సెగ తనను తాకిఉంటే తెలిసేదేమో నాకు తానంటే ఎంత ప్రేమో తన రాకకోసం ఎదురు చూస్తూ ఉండే నా మనస్సుకు తెలుసు

మన ప్రేమ మన ఇరువురి మనస్సుల్లో ఎంతగా అపురూపతను నింపుకున్నదో

ప్రతీ జన్మ మన కోసం ఇలాగే ఉండి పోతుంది బంగారం