Vidya Ramesh
Tragedy
வாரங்கள் வருடமானது,
நொடிகள் நரகமானது,
எங்கே சென்றாய்
என் செங்குறுதியே?
கூவை 🦉
2020
காதல்
காத்திருப்பு....
இதயத்தில் தொடங்கி உடலெங்கும் படர்ந்த உதிரத்தை இதயத்தில் தொடங்கி உடலெங்கும் படர்ந்த உதிரத்தை
உனக்காக என்னை மறப்பது ஏனோ? உன்னில் என்னை உனக்காக என்னை மறப்பது ஏனோ? உன்னில் என்னை
விடைபெறுவதை மிகவும் கடினமாக்கும் ஒன்றை நான் பெற்றிருப்பது எவ்வளவு விடைபெறுவதை மிகவும் கடினமாக்கும் ஒன்றை நான் பெற்றிருப்பது எவ்வளவு
நீ இன்னொருத்தியை ஏற்கச்சொன்னாய் நீ இன்னொருத்தியை ஏற்கச்சொன்னாய்
குளிர் காற்று குகையில் புகுந்ததால் தான் குளிர் காற்று குகையில் புகுந்ததால் தான்
நானும் நகராமல் இருப்பதே சிறந்ததென அங்கேயே நின்றேன் நானும் நகராமல் இருப்பதே சிறந்ததென அங்கேயே நின்றேன்
பின் விடைபெற்று செல்லும் போது வெறுமையை நீங்கள் உணர்ந்ததுண்டா பின் விடைபெற்று செல்லும் போது வெறுமையை நீங்கள் உணர்ந்ததுண்டா
நேற்றைய சத்தியங்கள் வாக்குறுதிகள் அனைத்தையும் நேற்றைய சத்தியங்கள் வாக்குறுதிகள் அனைத்தையும்
எங்கோ உங்களை பார்த்திருக்கிறேன் என்றார். வேடந்தாங்கலில் பறவைகளோடு எங்கோ உங்களை பார்த்திருக்கிறேன் என்றார். வேடந்தாங்கலில் பறவைகளோடு
பழகிய நிமிடங்கள், அனுபவித்த மன நிம்மதி பழகிய நிமிடங்கள், அனுபவித்த மன நிம்மதி
விளைவிக்க வயலுமில்லை உழுவ எவர்க்கும் மனமுமில்லை விளைவிக்க வயலுமில்லை உழுவ எவர்க்கும் மனமுமில்லை
திரும்பிய இடமெல்லாம் ரணமாகும் மனம் திரும்பிய இடமெல்லாம் ரணமாகும் மனம்
உன் வருத்தங்களைத்துடைக்க நான் எனக்குத் தெரிந்த உன் வருத்தங்களைத்துடைக்க நான் எனக்குத் தெரிந்த
நாளை காலை என் உரையாடல் பெட்டியில் பச்சை விளக்கு நாளை காலை என் உரையாடல் பெட்டியில் பச்சை விளக்கு
மீனின் குரலை உற்றுக்கேட்க முடியாதவர்களால் உனது காதலின் மீனின் குரலை உற்றுக்கேட்க முடியாதவர்களால் உனது காதலின்
உயிர்களுக்கு கேடு அளிப்பதை உணர்ந்தும் மனித மனங்கள் உயிர்களுக்கு கேடு அளிப்பதை உணர்ந்தும் மனித மனங்கள்
செடிகளில் கனிந்து வெடிக்கும் காய்களும் செடிகளில் கனிந்து வெடிக்கும் காய்களும்
பிரசவ வலியும் தோற்றுப்போனது நீ இல்லை என எண்ணும் பிரசவ வலியும் தோற்றுப்போனது நீ இல்லை என எண்ணும்
மரணம் நம்மைப் பிரிப்பதில்லை மரணம் நம்மைப் பிரிப்பதில்லை
கஜா புயல் கிராமம் வந்து கசக்கி தூக்கி எறிஞ்சுடுச்சு கஜா புயல் கிராமம் வந்து கசக்கி தூக்கி எறிஞ்சுடுச்சு