Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Tushar Bky

Inspirational Children


4.4  

Tushar Bky

Inspirational Children


ଅଜବ ଦୁନିଆକୁ ରାସ୍ତା

ଅଜବ ଦୁନିଆକୁ ରାସ୍ତା

6 mins 447 6 mins 447


ଏ ଅଜବ ଦୁନିଆରେ ତତେ ସମସ୍ତେ କେତେ କଥା କହନ୍ତି । ହେଲେ ତୁ କେବେ କାହାରି କଥାକୁ ମନକୁ ନ ନେଇ ତୋର କାମ କରି ଯାଉ । ଦିନେ ଦିନେ ମୋର ମନେ ହୁଏ ତୁ ଏମିତି ଏକ ଅଜବ ଦୁନିଆର ରାସ୍ତାରେ ପାଦ ଦେଇ ଆଗକୁ ପଳେଇ ଆସିଛୁ । ଯୋଉ ଦୁନିଆରେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ବେଳେ ତୁ କେବଳ ଘର ପରିବାର ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରୁ । ଯୋଉ ଦୁନିଆରେ ଏତେ ତ୍ୟାଗ, ଏତେ ଭଲ ପାଇବା,ଏତେ ପରିଶ୍ରମର ପାରିଶ୍ରମିକ କିଏ ଦବ?




ଥରେ ନୁହେଁ ହଜାରେ ଥର ଭାବେ ତୋ ପାରିଶ୍ରମିକ ଯେତେ ଦେଲେ ବି ଟିକେ କମ୍ ଜଣା ପଡିବା ! କାହିଁକି ନା ସେ ପ୍ରେମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଃସ୍ଵାର୍ଥପର ଆଉ ସଚ୍ଚୋଟ । 

ପ୍ରତିଟି ନାରୀ ଏମିତି ଏକ ଦୁନିଆର ରାସ୍ତାରେ ପାଦ ଦେଇ ଆଗକୁ ବଢି ଚାଲେ । ଯୋଉ ଦୁନିଆରେ ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇ ଥିବା ତ୍ୟାଗ ଆଉ ଭଲ ପାଇବା ଢେର୍ ଅଧିକ । କିନ୍ତୁ ନିଜ ପାଇଁ କିଛି ବି ନଥାଏ । କେତେ ଝଡ଼ କେତେ ଝଞ୍ଜା ଆସେ । କେତେ ଦୁଃଖ କେତେ କଷ୍ଟ ଆସେ । କିନ୍ତୁ ସେ ସବୁକୁ ମୁଣ୍ଡ ପାତି ସହିବ । ସମ୍ଭବପର ନୁହେଁ । ବହୁତ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା ମୁଁ ଶୁଣିଛି ଆଉ କହିଛି ମଧ୍ୟ । କିନ୍ତୁ ଦୁଇରୁ ଚାରି ଦିନ କଲା ପରେ ଆପଣାଛାଏଁ ସେ କାମରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇଛି । ସବୁ ଋତୁରେ ସେ ସେମିତି କାମ କରି ଆସୁଥାଏ, କାରଣ ସେ ହେଉଛି ମମତାମୟୀ ନାରୀ । 

 ମାନେ ମା/ବୋଉ/ମମ୍/ମମି । 

ନାରୀ ସବୁବେଳେ ସବୁ ସମୟରେ ସମ୍ମାନୀୟା, ପୂଜନୀୟା ଆଉ ବନ୍ଦନୀୟା । ବୋଉ ତୋ ପାଇଁ ଯଦି ମୁଁ କିଛି ଉଲ୍ଲେଖ କରିବି, ସେ ବହୁତ୍ କମ୍ ପଡି ଯିବ । 


(ଏକା ରହୁଥିବା ଗୋଟେ ଗାଉଁଲି ପୁଅ, ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର ଶୈଳୀକୁ ଉପସ୍ଥାପନା କରୁଥିବା ଗୋଟେ ପୁଅ ନିଜ ମାଆ ଆଗରେ । ଯଦି କିଛି ତୃଟି ଥାଏ,ତେବେ କ୍ଷମା କରି ଦେବେ । ଆଉ ମତାମତ ଟିକେ ଜଣାଇବେ)


ବୋଉଲୋ .......ବୋଉ.....

ତୋ କଥା କାହିଁ ଭାରି ମନେ ପଡୁଛି । ସକାଳୁ ସକାଳୁ ତୁ ଯେବେ ମୁଣ୍ଡ ଆଉଁସି ଦେଇ ଆସୁ ମତେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲା ଭଳି ଜଣା ପଡ଼େ । ସକାଳୁ ଆଉ କେହି ଡାକି ଉଠେଇ ଦେଉନାହାନ୍ତି । ତୋ ଭଳିଆ ମିଛ କେହି କହୁନାହାନ୍ତି । ଯେମିତି ଏତେ ବେଳ ହେଲାଣି ଆଜି ଯିବୁନି କି ? ୮.୪୫ ହେଲାଣି । ଶୋଇଥା । ମୋର କଣ ଯାଉଛି । ତୁ ଗାଳି ଖାଇବୁ । ଆଉ ବାପାଙ୍କର ସେଇ କେଇ ପଦ ଟାଣୁଆ କଥା । ପୁଅକୁ ଟିକେ ଥାପୁଡେଇ ଆସ । କୁଳନନ୍ଦନଙ୍କୁ ଆଉ ଟିକେ ଶୋଇ ଦିଅ । 

ଏମିତି ଆହୁରି ଅନେକ । ତୁ ସେମିତି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବସେଇକି ରଖି ଥାଉ । 

ତୁ ସିନା ମିଛ କଥା କହି ବିଛଣାରୁ ଉଠେଇ ଦଉ, ହେଲେ ଏ ଆଲାରାମ୍ ଘଣ୍ଟାଟା ମୋତେ ନିଦରୁ ଉଠେଇ ପାରୁନି । ନା ତାକୁ ମିଛ କହି ଆସୁଛି । ନା ମତେ ନିଦରୁ ଉଠେଇ ପାରୁଛି । ଗୋଟେ ଚାପୁଡ଼ା ଦେଇ ଦଉଛି । ସେ ପୁରା ଚୁପ୍ । ପୁଣି ମନ ଇଚ୍ଛା ଶୋଇଲି ଆଉ । ତତେ ସିନା ତୋ ପୁଅର ଚିନ୍ତା ସେ ଆଲାରମ ଘଣ୍ଟାର କଣ ଯାଉଛି ! ସେ କଣ ପାଇଁ ତୋ ପୁଅ କଥା ଚିନ୍ତା କରିବ !


ୱାଟର ହିଟର କି ସେ ଗିଜର୍ ତୋ ଭଳିଆ ଗରମ ପାଣି ଦେଇ ପାରୁନାହାନ୍ତି । ତୋ ଚୁଲି ଫୁଙ୍କା ନଖ ଉଷୁମ ପାଣି ମୋତେ ବହୁତ୍ ଭଲ ଲାଗେ ଗାଧେଇବାକୁ । କିନ୍ତୁ ଏ ମେସିନ ଚାଳିତ ପାଣିରେ ସେ ଭଳି ପାଣି ଦେଉନି । କେତେ ବେଳେ ଦେହ ପୋଡ଼ି ଯାଉଛି ତ ଆଉ କେତେ ବେଳେ ସୁଦୁ ଥଣ୍ଡା ପାଣିରେ ଗାଧେଇ କି ଆସୁଛି । ଟିକେ ଢଙ୍ଗରେ ପାଣି ଦେଇ ପାରୁନି ସେ ମେସିନ । 


ଗାଧେଇ ଆସିବା ପରେ ତୋ ସେ ନାଲି ଅଦା ଛେଚା ଲୁଣିଆ ଚାହା ମତେ ଯେତିକି ଭଲ ଲାଗେ, ସେ କ୍ଷୀର ପକା ମସଲା ଚାହାର ମଜା ସେମିତି ଆସୁନି । ଚାହା ନିଜେ କରି ପିଉଛି । ହେଲେ ସେ ଚାହା ପିଇଲା ବେଳକୁ ଖାଲି ଗ୍ୟାସ୍ ହୋଇ ଯାଉଛି । ତୋ ସେ ଲୁଣିଆ ଚାର ସ୍ୱାଦ କେବଳ ମୁଁ ହିଁ ପାଇଛି । 


ତୋ ସେ ଚୁଡା ଛତୁଆ ପାଉନି ମୁଁ ଖାଇବାକୁ । କେବେ କେବେ ନିଜେ ତିଆରି କରି ଦଉଛି ଚୁଡା ସନ୍ତୁଳା । ହେଲେ ତୋ ଛତୁଆ ଆଗରେ ସେ ଫେଲ୍ । ମୁଁ ନିଜେ ତିଆରି କରୁଛି ସେଇଥି ପାଇଁ ପ୍ରତିବାଦ ନ କରି ଚୁପକିନା ଖାଇ ଅଫିସକୁ ପଳେଇ ଯାଉଛି । କେବେ କେବେ ସମୟ ଅଭାବରୁ ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ଥିବା ଠେଲାରୁ ଖାଇ ଦଉଛି । କିନ୍ତୁ ସେ ଗୁଡାକ ବି ଭଲ ଲାଗୁନି ମତେ । 


ଅଫିସକୁ ଯିବ । ସମୟରେ ମନ୍ଦିରକୁ ବି ଯାଉଛି । ସେ ମନ୍ଦିରର ପୂଜାରୀ କେତେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସେ ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣକୁ ପ୍ରକମ୍ପିତ କରି ପକାଉଛି । ମନ୍ଦିରର ଚାରି କାନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଗୁଡ଼ିକ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହୋଇ ଉଠୁଛି । ବୋଉ ତୋ ଭଳି କିନ୍ତୁ ସେ ପୂଜା ପାଠ କରୁନି । ତୁ ଯେମିତି ୨ରୁ ୩ଟା ମନ୍ତ୍ରକୁ ଜପ କରୁ ବାରମ୍ବାର । ଓମ୍ ନମ୍ଃ ଶିବାୟ । ଓମ୍ ନମ୍ଃ ଭଗବତେ ବାସୁଦେବାୟ । ଓମ୍ ସାଇ ରାମ୍ । ଓମ୍ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରୟଣ । । ଏଇ ଭଳି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଥିଲେ, ହୁଏତ ତାହା ମୁଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝି ପାରିଥାନ୍ତି । 

ତୁ ଯୋଉ କହୁନା, ହେ ପ୍ରଭୁ ମୋ ପୁଅକୁ ଘଣ୍ଟ ଘୋଡେଇ ରଖିବ । ଠିକ୍ ସେମିତି ସେ ପୂଜାରୀ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଗୋଟେ ବଡ଼ ଘଣ୍ଟଟିଏ ଭଳି ଜିନିଷ ରଖି ପୁଣି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରୁଛି । ତୁ ଯେତେ ବେଳେ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ବୁଲେଇ ଦଉ । ମତେ କୋଟି ଆନନ୍ଦ ଲାଗେ । ତୋ ପୂଜା ମତେ ସେ ମନ୍ଦିର ପୂଜାରୀ ଠାରୁ ବେଶୀ ଭଲ ଲାଗେ,କାରଣ ମୁଁ ସେ ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାକୁ ବୁଝି ପାରେନା । 


ତୁ ଜାଣିଛୁ ନା ବୋଉ, ତୋ ବିଞ୍ଚଣାର ସେ କେଁ କେଁ ହୱା ଏ.ସି./କୁଲାର ଠାରୁ ଅଧିକା ଥଣ୍ଡା ରହେ ଲୋ । ମୋ ଶରୀରକୁ ଥଣ୍ଡା କରିବା ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ମୋ ମନକୁ ମଧ୍ୟ ଥଣ୍ଡା ରଖେ । ଦିନେ ଦିନେ ସେ ମେସିନ ହାୱ । ରେ ବସିଲ । ବେଳକୁ ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧୁଛି,ତ କେତେବେଳେ ଥଣ୍ଡା ଧରି ନାକରୁ ପାଣି ଗଡୁଛି । ତୋ ସେ ତାଳ ପତ୍ର ତିଆରି ବିଞ୍ଚଣାର ପବନକୁ ମୁଁ ବହୁତ୍ ମିସ୍ କରୁଛି । 


ମୁଁ ଭୁଲ କଲେ ସିନା ତୁ ଗାଳି କରୁ,ଆଉ ବାପାଙ୍କ ନା କହି ମତେ ଡରାଉ । ହେଲେ ମୁଁ କାମ କରୁ ଥିବା ଅଫିସରେ ନିୟୋଜିତ ଥିବା ମ୍ୟାନେଜର ମତେ ସିଧା କହୁଛି । ଇଚ୍ଛା ଅଛି ତ କାମ କର ନହେଲେ ଅନ୍ୟ ରାସ୍ତା ଦେଖ । ସେ ତୋ ଭଳି କାହା କଥା କହି ଡରାଉନି । ତୋ ଭଳିଆ କିଏ ହବ ଲୋ ବୋଉ । 


ଖରାବେଳେ ତୋ ସେ ହାତ ରନ୍ଧା ଭାତ, ବିରି ଡାଲି, ଶାଗ ଭଜା, ବଢ଼ିଚୁରା ପାଉନି ଖାଇବାକୁ । ସବୁ ଆଡେ ମିଳୁଛି ସେଇ ଡାଲ ଫ୍ରାଏ ଆଉ ଫ୍ରାଏଡ୍ ରାଇସ , 

ପାମ୍ପଡ,ଆଚାର,ଆଉ ମିକସ୍ କରି । ତୋ ସେ ରସୁଣ ଛେଚା ବିରି ଡାଲି ଖାଇବ । ତ ଦୂରର କଥା ବାସ୍ନା ବି ଟିକେ ପାଉନି । ଶାଗ ଭଜା ଚିଲିକା ମାଛ ଆଉ ତୋ ବଢ଼ି ଚୁର । ସାତ ସ୍ୱପ୍ନ ହୋଇ ଯାଇଛି ମୋ ପାଇଁ । ଖାଇବା ପରେ ତୋ ସେ ପଣତ କାନିରେ ମୁହଁ ପୋଛିବକୁ ପାଉନି ମୁଁ । ପାଉଛି ଖାଲି ସେ ଧୋବ ଫରଫର ଚାରି କୋଣିଆ କାଗଜର ମେଞ୍ଚାଏ ଗୁଚ୍ଛ । ଯୋଉ ସ୍ନେହ ଆଉ ମମତା ତୋ ପଣତ କାନିରେ ମିଳୁ ଥିଲା, ତାହା ସେ ଟିସ୍ୟୁ ପେପରରେ ମିଳେନି ଲୋ ବୋଉ । 


ସନ୍ଧ୍ୟାର ସେ ସଂଜ ସଳିତା, ସେ ଝୁଣାର ମହକ ମୁଁ ପାଉନି । ବଡ଼ ବଡ଼ ମନ୍ଦିରରେ ନାଦ କରୁ ଥିବା ସେଇ ଯନ୍ତ୍ର ଚାଳିତ ଘଣ୍ଟ ଆଉ ଢୋଲର ଧ୍ଵନି । ଆଉ ସେ ଆଲୋକ ମାଳ । ମତେ ଟାଣି ନେଇ ଯାଏ ସେ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟକୁ । କିନ୍ତୁ ସେ ଭଳି ଭକ୍ତି ଭାବ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ପାରେନା ମୋ ଭିତରେ । ତୋ ସେ ଚଉଁରା ମୂଳରେ ଥିବା ଦୀପରେ ଜଳି ଉଠୁ ଥିବା ସଂଜ ସଳିତା ବେଶୀ ମନେ ପଡେ । ତୋ ସେ ଝୁଣାରେ ମତେ ମନେ ହୁଏ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭବନରେ ପାଦ ଦେବା ଭଳି । 


ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ତୁ ତିଆରି କରି ଥିବା ଚକୁଳି ପିଠା ମତେ କାହିଁ ବହୁତ୍ ସୁଆଦିଆ ଲାଗେ । ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ଥିବା ମସଲା ଦୋସାକୁ ଖାଇ ଦିଏ ସତ । କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ ସେଇ ପରିମାଣରେ ଖୁସି ନ ଥାଏ । ସେଥିରେ ପିଆଜ,ଆଳୁ ଚକଟା, ଚଟଣୀ ଆହୁରି କେତେ କଣ ଦେଇ ତିଆରି କରି ଥାଏ ସେ ରାସ୍ତା କଡ଼ର ବୁଲା ବିକାଳୀ । କିନ୍ତୁ ତୋ ସେ ତେଲ ପକା ଚକୁଳି ଆଗରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫିକା । 


ରାତିର ସେ ପଖାଳ କଂସା ଆଉ ଆଳୁ ଭଜା ମୁଁ ପାଉନି ଖାଇବାକୁ । ମିଳୁଛି ତ କେବଳ ଦମ୍ ବିରିୟାନୀ, ନାନ୍ ଆଉ ପିଜା । ତୋ ପଖାଳ ଭାତକୁ ମୁଁ ଆଡ଼େଇ ଦେଇ ଋଷି ବସେ, ନ ଖାଇବି ବୋଲି । ଆଜି ସେ ସବୁ କିଛି ନାହିଁ । ଆଜି ସେଇ ପଖାଳ କଂସା ପାଇଁ ମୁଁ ପାଗଳ ହୋଉଛି ଖାଇବା ପାଇଁ । ଆଜି ମୁଁ ତାରି ପରିଣାମ ଭୋଗୁଛି । 


ବୋଉଲୋ.....ବୋଉ......


ତୁ ମାଆ ନା ଦେବୀ । ତୁ କଣ ତୋ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଏତେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସହିପାରୁ । ଆଜି କାଲିର ଏ ବିଜ୍ଞାନ ଯୁଗରେ କିଏ କାହାର ? ସମସ୍ତେ ଏଠି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଉଛନ୍ତି ସମୟକୁ ନେଇ । ରିତୁକୁ ନେଇ, ପରିସ୍ଥିତିକୁ ନେଇ ହେଲେ ତୁ ସେମିତି ରହି ଆସିଛୁ । ମୁଁ ଜନ୍ମ ହେଵା ଦିନ ଠାରୁ ଆଜି ଯାଏ, ମୁଁ ଖାଲି ଦେଖି ଆସିଛି ତୋ ତ୍ୟାଗ, ତୋ ଭଲ ପାଇବା ଆଉ ତୋ ପ୍ରେମ । 


କି ଖରା, କି ବର୍ଷା, କି ଶୀତ ତୋର ସବୁ ସମୟରେ ସେଇ ରୁଟିନ ଲାଇଫ । ପାହାନ୍ତି ସକାଳୁ ରାତିର ଶେଷ ପ୍ରହର ଯାଏ ତୁ ତୋର ବହୁ ମୂଲ୍ୟ ସମୟ ଆଉ ପରିଶ୍ରମ ଦେଇ ଚାଲୁଛୁ ମୋ ଘର ଆଉ ପରିବାର ପାଇଁ । 


ଜାଣିନି ତୋ ପାରିଶ୍ରମିକ କିଏ ଦେଇ ପାରିବ କି ନାହିଁ?କିନ୍ତୁ ଏତିକି କହିବି ତୋ ପାରିଶ୍ରମିକ ଯେତେ ଦେଲେ ବି କମ୍ ପଡି ଯିବ । ଏ ଜନ୍ମ କଣ ସାତ ଜନ୍ମ କଟି ଗଲେ ବି ମୁଁ ତୋର ଋଣ ଶୁଝେଇ ପାରିବିନି । ଦିନେ ପାଣି ଗଡ଼େଇ ମାଠି ଆରୁ ପିଉ ନଥିଲା ସେ ଆଜି ସବୁ କାମ ନିଜେ କରୁଛି । ବୋଉଲୋ ତୋ କଥା ବହୁତ୍ ମନେ ପଡୁଛି । 



Rate this content
Log in

More oriya story from Tushar Bky

Similar oriya story from Inspirational