Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!
Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!

ଅମୃତା କୁଣ୍ଡୁ

Drama Inspirational Others


3.3  

ଅମୃତା କୁଣ୍ଡୁ

Drama Inspirational Others


ସଂଘର୍ଷ

ସଂଘର୍ଷ

2 mins 23 2 mins 23


ଶାନ୍ତିରେ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସଟେ ପକାଇଲେ ପାର୍ଥବାବୁ । ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିଗଲା ପରି ଲାଗିଲା ତାଙ୍କୁ । ଏ କଥା ସେ ନିଜେ ହିଁ ଜାଣନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ କେତେ କଷ୍ଟ ସହିବାକୁ ପଡ଼ିଛି । ପ୍ରାୟ ୧୦ ବର୍ଷଧରି ଚାଲିଥିବା ଏହି ସଂଘର୍ଷରେ କେବେଳ ମୈାନତା ହିଁ ଥିଲା ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ସାଥୀ, ଏକମାତ୍ର ଢାଲ । ଏତେ ବର୍ଷ ଧରି କୈାଣସି ଦୋଷ ନ ଥାଇ ବି ଯେପରି ନିଜକୁ ପ୍ରମାଣିତ କରିପାରୁ ନ ଥିଲେ ପାର୍ଥବାବୁ । ଏଥିପାଇଁ ଅନେକ ନିନ୍ଦା ଓ ଲାଂଛନା ବି ଶୁଣିବାକୁ ପଡ଼ିଛି ତାଙ୍କୁ । ସାମନାରେ ନ କହିଲେ ବି ପରିବାରର ସମସ୍ତେ ଯେପରି ମୁରବିଙ୍କ ଉପରୁ ଏକ ପ୍ରକାର ଭରଷା ହରାଇ ବସିଥିଲେ । ଆଜି କିନ୍ତୁ ଏ ସବୁର ଅନ୍ତ ଘଟିବ ।


୭୦ ବର୍ଷର ଜୀବନରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ନିଜ ଦୁଃଖକୁ କେବେ କାହାରି ସହ ବାଣ୍ଟି ନାହାନ୍ତି, ସେ ନିଜର ଏତେ ବଡ଼ ଖୁସିକୁ ନେଇ ବିଶେଷ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇପାରୁନ ଥିଲେ । ସତେ ଯେମିତି ମନର ଏ ଆନନ୍ଦକୁ ଆନ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଗରେ ବ୍ୟକ୍ତ କରିବାରେ ତାଙ୍କୁ ସଂକୋଚ ଲାଗୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ ସେ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଯେ ଏହା ଖୁସି କମ୍ ବରଂ ଏକ ବିରାଟ ଆତ୍ମସନ୍ତୋଷ । ଯାହା କିଛି ବି ସେ କରିଛନ୍ତି ବା କରୁଛନ୍ତି ତାହା ଏ ପରିବାର ପାଇଁ ହିଁ ତ । କିନ୍ତୁ ଏ ପରିବାର କଣ ତାଙ୍କୁ ଏଥିରେ ସହଯୋଗ କରିଛି ନା ଦୀର୍ଘ ବର୍ଷର ଏହି ସଂଘର୍ଷରେ ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ପଦଟିଏ କିଛି କହିଛି? ସତେ ଯେମିତି ଏ ଯୁଦ୍ଧ ସେ ନିଜ ପାଇଁ ହିଁ ଲଢି ଚାଲିଥିଲେ । 


ପରିବାରର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାଖକୁ ଡ଼ାକି ନୂଆ ଘରର କାଗଜପତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ହାତକୁ ବଢାଇ ଦେଇ ସାରିଲା ପରେ, ଆଉ ପଦଟିଏ ବି ନ କହି ସେଠାରୁ ଉଠି ଆସିଲେ ପାର୍ଥବାବୁ । ଏ ଘରର କାଗଜପତ୍ର ଯେ କେବେ ମିଳିବ, ତାକୁ ନେଇ ସଂପୁର୍ଣ ଆଶାଶୂନ୍ୟ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିବା ପରିବାର ଲୋକେ ହଠାତ୍ ଯେପରି ସତେଜ ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ । ମୂରବୀଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା ସବୁ ଆସ୍ଥା ପୁଣି ସୁଦୃଢ ହୋଇଗଲା । ତାଙ୍କର ପାରିବା ପଣିଆକୁ ନେଇ କାହାରି ଆଉ କିଛି ସନ୍ଦେହ ରହିଲା ନାହିଁ । ବାପା କେବେ ହାରି ନାହାନ୍ତି, ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ସମ୍ଭବ..... ଏପରି ଅନେକ ବାକ୍ୟ ହଠାତ ଗୁଂଜରି ଉଠିଲା ଘର ଭିତରେ । ପାର୍ଥବାବୁଙ୍କ ପରିବାର ଲୋକେ ଯେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବା ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମନର କେଉଁ ଏକ କୋଣରେ ବାପାଙ୍କୁ ନେଇ ଜନ୍ମିଥିବା ସେ ଅବିଶ୍ୱାସ ଆଜି ହଠାତ କାଗଜ ପତ୍ର ଦେଖିଲାପରେ କୁଆଡ଼େ ଉଭେଇଗଲା । 


ଏ ସବୁକୁ ଦୂରରୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଥାଏ ପାର୍ଥବାବୁଙ୍କ ନାତି ରୁଦ୍ର । ଜେଜେ ବାପାଙ୍କ ପାଖେ ପାଖେ ସବୁ ବେଳେ ଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ କିଛିଟା ବୁଝିବାରେ ସେ ସମର୍ଥ । ଏହି ସଂପୂର୍ଣ ଘଟଣାରେ ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର ଥିବା ତାର ଜେଜେବାପା ଯେ ବିଶେଷ ଖୁସି ନାହାନ୍ତି, ଏହ ତାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା । ଆଉ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ତା ମନକୁ ବାରମ୍ବାର ଆନ୍ଦୋଳିତ କରିଚାଲିଥିଲା । ହଠାତ ଯାଇ ସେ ପାର୍ଥବାବୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲା ତାଙ୍କ ସଂଘର୍ଷର କାହାଣୀ, କାହିଁକି ସେ ଏ ଯୁଦ୍ଧରେ କାହାକୁ ବି ସାମିଲ କରି ଥିଲେ, କାହିଁକି ସେ ଚୁପ୍ ହୋଇ ଏତେ ଦିନ ସବୁ ସହି ଚାଲିଥିଲେ ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି । କିନ୍ତୁ ରୁଦ୍ର ମନର ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଅତି ସହଜରେ ସବୁଦିନ ପରି ସମାଧାନ କରିଦେଇଥିଲେ ପାର୍ଥବାବୁ । ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନିକଟରେ ପୂର୍ଣ ସମର୍ପଣ ଓ ନିଜ ଉପରେ ଦୃଢ ବିଶ୍ୱାସ, ଏ ଦୁଇଟି ହିଁ ଥିଲା ତାଙ୍କ ସଘର୍ଷର ସାଥୀ । ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସାମନାରେ ନିଜ ଦୁଇ ହାତ ଟେକି ମନର କଥା ଖୋଲି କହିବାରେ ସେ କେବେ ବି ସଂକୋଚ କି କାପର୍ଣ୍ୟତା ପ୍ରକାଶ କରି ନାହାନ୍ତି । ଆଉ ଶେଷରେ ପାର୍ଥବାବୁଙ୍କର ସେହି ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟ ରୁଦ୍ର ମନରେ ଯେପରି ବସା ବାନ୍ଧି ଦେଲା । ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା ବିଶ୍ୱାସ ମୋତେ ଶିଖାଇଛି, To hope against the hope....


Rate this content
Log in

More oriya story from ଅମୃତା କୁଣ୍ଡୁ

Similar oriya story from Drama