Participate in 31 Days : 31 Writing Prompts Season 3 contest and win a chance to get your ebook published
Participate in 31 Days : 31 Writing Prompts Season 3 contest and win a chance to get your ebook published

Soumya Shubhadarshinee

Tragedy


5  

Soumya Shubhadarshinee

Tragedy


ଶବ୍ଦଭେଦୀ

ଶବ୍ଦଭେଦୀ

6 mins 331 6 mins 331


  ପ୍ରତ୍ୟାଞ୍ଚା ଚଢ଼େଇ , ଶବ୍ଦକୁ ଅନୁସରି ଯେବେ ତୀର ମୁକ୍ତ ହେଇଯାଏ , ଭେଦୀ ପାରେ ଶବ୍ଦଉତ୍ସକୁ। ବିଚିତ୍ର ନୁହେଁ, ଅଦୃଶ୍ୟକୁ ତୀରଭେଦୀ କ୍ଷତାକ୍ତ କରିବାର ଶକ୍ତି ! ଜାଣିନି ପୁରାଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଏଇ ଶବ୍ଦଭେଦୀ ବାଣ ଚାଳନର ଗୁଢ଼ ରହସ୍ୟ ଆଜିର ମଣିଷ । କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଶ୍ରବଣ କୁମାରଙ୍କ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ।....….

 

★★★★★★★


  

 ଅଲିଭାକୁ ବେଳେବେଳେ ଅନୁଭବ ହୁଏ ସେ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରଥମ ଓ ଅନ୍ତିମ ନିରୂପଦ୍ରବ ମଣିଷ ସହ ସହଯାତ୍ରୀ ହେବାର ଅକ୍ଷମଣୀୟ ଅପରାଧରେ ଆଜୀବନ କାରାଦଣ୍ଡ ଭୋଗୁଛି । ଜଣେ ମଣିଷ ଏତେ ଶିଥିଳ ହେଇପାରେ ନଭୋଗିଲା ଯାଏଁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଅସମ୍ଭବ । ଯେମିତି ଜଡ ଭରତ !.....


 ପଦୁଟିଏ ମଧ୍ୟ କଥା କୁହନ୍ତି ନାହିଁ ତାରକାନ୍ତ । ନିଜେ ନିଜର ସମସ୍ତ କାମ କରିନିଅନ୍ତି । ସକାଳୁ ଉଠି ଚା' ବନେଇ ଖବରକାଗଜ ଧରି ବସି ଯାଆନ୍ତି । ଅଲିଭା କଞ୍ଚା , ପୋଡା , ଲୁଣିଆ ,ଅଲଣା ଯାହା ରାନ୍ଧିଦେଲେ ବି ନିଶବ୍ଦରେ ଖାଇ ଅଫିସ ବାହାରି ପଡ଼ନ୍ତି । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଘରକୁ ଫେରି ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜାରେ ଘଂଟାଏ ବିତାନ୍ତି ଆଉ ପରେ ଅଧଘଣ୍ଟା ଟିଭି ଦେଖନ୍ତି । ଠିକ ରାତି ନ' ଟା ରେ ରୁଟି ସନ୍ତୁଳା ନୋହିଲେ ରୁଟି କ୍ଷୀର ଖାଇ ଶୋଇ ପଡ଼ନ୍ତି । ବାସ ଘରେ ଆଉ ଗୋଟେ ମଣିଷ ରହୁଛି ଯେମିତି ଜମା ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।


 ହୃଦୟରେ ସ୍ୱପ୍ନ ରଙ୍ଗ ଭରି ଚିତ୍ରିତ ଜୀବନ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି କେବଳ ଲୋଭନୀୟ ସାହିତ୍ୟ ଭିତରେ ସମ୍ଭବ । ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନ ବିଳାସୀ ଅନୁଢା ଜୀବନରେ ଢେର ପ୍ରେମ କବିତାସହ ସମୟ ବିତେଇଥିବା ସୁକୁମାରୀ ଝିଅଟି ଯେବେ ଏଡ଼େ ନିର୍ଜୀବ ମଣିଷଟି କବଳରେ ପଡିଯିବ ତେବେ ଏମିତିହିଁ ଅନୁଭବ ହେବା ସ୍ବାଭାବିକ ।


 ତାରକାନ୍ତ ମହାକୁଡ଼ ଜଣେ ସମ୍ପନ୍ନ ମଣିଷ ଓ ଅଲିଭା ଗୋଟିଏ ନିସ୍ୱ ଝିଅ । ଦ୍ଵିତୀୟା ହେବାର ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ଧରାକୁ ଅବତରି ଆସିଥିବା ଅଭିଶପ୍ତା ଅପ୍ସରୀ । 


କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ମହାକୁଡ଼ଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେବାର ଯୁ ନାହିଁ । 


ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ସେଇଦିନ ଲେଖାହେଇଥିଲା ଯେଉଁ ଦିନ ବିଚାରୀ ସେ ବର୍ଷଣମୁଖର ରାତିରେ କାଙ୍ଗାଳିନୀ ହେଇଯାଇଥିଲା ନିୟତିର ନିଷ୍ଠୁର ହାତରେ । ନିଜର ନିଜତ୍ବ ହରେଇଥିବା ନିସ୍ୱ ଲଳନାର ଉଜୁଡା ସୀମନ୍ତରେ ନାଲି ରଙ୍ଗ ମଖାହେବାର ସୌଭାଗ୍ୟ କେତେଜଣ ପାଇପରନ୍ତି ଭଲା ?....


 ସେଇ ସୌଭାଗ୍ୟ ସିନ୍ଦୁର ପିନ୍ଧେଇଥିବା ଦେବୋପମ ମଣିଷ ତାରାକାନ୍ତ । ସାତଜନ୍ମକୁ ପୂଜା ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ । ସୌଭାଗିନୀ ଅଲିଭା ସତରେ । ଏଡ଼େ ବିପତ୍ତି ପରେ ମଧ୍ୟ କୂଳବଧୁର ପରିଚୟ କାହା ଭାଗ୍ୟରେ ଭଲା । 


ଅବଶ୍ୟ ସେଇ ଅଭାବନୀୟ ଘଟଣା କଥା କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ଏସବୁ ସର୍ବସାଧାରଣ କରି କି ନ୍ୟାୟ ମିଳେ ଭଲା ?....


 ନିଜ ଗୋଡ଼ରେ ନିଜେ କୁରାଢ଼ୀ ମାରିବା ସାର ହୁଏ ଖାଲି । କିଛି ଦିନ ତୁମ୍ବି ତୋଫାନ , ରାଜନୀତିର ପଶା ପାଲି ଆଉ ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କ ଟି .ଆର. ପି ବ୍ୟତୀତ ଆଉ ଅଧିକ କିଛି ଉପଲବ୍ଧୀ କାହିଁ ?...


 ଏଡ଼େ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା ମଣିଷକୁ ପଦୁଟିଏ କହିବା ଅର୍ଥ ମହାପାପ 

କରିବା । ନର୍କଗତି ହେବ ନିଶ୍ଚିତ । ଅତିଶୟ ଅସହାୟ ହେଇ ନିଜ ଲୁହ ଗଡେଇଲେ ଏମିତି ପ୍ରବୋଧନା ଦିଏ ବୋଉ ଏପରି ।


ନିଶବ୍ଦ ହେଇଯାଏ ଅଲିଭାର କୋହତକ , ଓଠ ପିଇ ନିଏ ଆଉ ଟିକେ ଲୁଣି ପାଣି । ଏଇ ଘରର ଚାରିକାନ୍ଥ ଭିତରେ ସେ ଯେ ଶବ୍ଦଶୁନ୍ୟ ହେଇଯାଉଛି ଧୀରେଧୀରେ ବୁଝେଇ ହୁଏନି କାହାରିକୁ ।


 ଅଲିଭାର ମନେ ପଡେ ଚଳଚଂଚଳ ଅତୀତ । କେବେ ଚୁପ ରହୁନଥିବା ଝିଅଟେ ଥିଲା ସେ । ଜେଜୀ କହୁଥିଲା ,

'' ବାଜ, ଲୋ ବେଦୀରେ ଆଉ ମୁହଁ ଖୋଲି ପକେଇବୁନି ବୁଝିଲୁ ନୋହିଲେ ବର ତୋର ପଳେଇ ଯିବ ।''


 ସାରା ଦିନ ଗପୁଥିବା ଗପୁଡି ଝିଅ ପାଇଁ ଏଇ ନୀରବତା ଯେ କେତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦାୟକ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ କେବେ ।


 କାଶ୍ ସେଇ ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟି ନଥାନ୍ତା କି ସେ ଏଇ ଜତୁ ଘରେ ଜଳୁ ନଥାନ୍ତା । 


ହଜାରେ ଥର ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କରେ ନିଜକୁ ....

ତା'ର ଦୋଷ କ'ଣ ? ସୁନ୍ଦରୀ ହେବା କି ତା' ନିଜସ୍ୱ ଆୟତ୍ତ ? ଅନିନ୍ଦ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀ ହେବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳିଛି ତାକୁ ନା' ଅଭିଶାପ ?....


*****************


 ମଧ୍ୟସ୍ଥି ଦୁଇ ତିନିଟା ବାନ୍ଧିଥିଲେ ବାପା , ଝିଅକୁ ହାତକୁ ଦୁଇହାତ କରିବାକୁ । କିନ୍ତୁ ଝିଅଟି ମାରା ହେଇଗଲା ପରେ ଆଉ ସୁଖ ଶାହାନାଇ ବାଜିବାର ନଥିଲା । ଉଜୁଡି ଯାଇଥିଲା ସବୁ ଆଶା । କିନ୍ତୁ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାରକାନ୍ତଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆସିଥିଲା ବୁଡ଼ିଗଲା ମଣିଷକୁ କୁଟାଖିଅ ଭଳି । 


 ଶବ୍ଦଟିଏ ମଧ୍ୟ କହିନଥିଲେ ବାପା । ବିପତ୍ନୀକ ବରର ବୟସ , ଝିଅର ସ୍ୱପ୍ନ , ଭବିଷ୍ୟତ । କିଛି ମଧ୍ୟ ଭାବିବାର 

ନଥିଲା । ଏକମାତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା ଝିଅ କୂଳରେ ଲାଗିଯିବ । ମୁହଁରେ ମଖା ହେଇଥିବା କାଳିମାର କୁତ୍ସିତ ରଙ୍ଗ ଧୋଇ ସିନ୍ଦୁରର ସୌଭାଗ୍ୟ ବୋଳି ହେଇଯିବ । କିଏ ଜାଣେ ଯଦି କିଛି ଅଘଟଣ ଘଟେ ?


ଆଃ! ......କେତେ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଲୋଭନ ସତରେ ସୌଭାଗିନୀ ହେବାର ।........


 ଆଉ ଅଲିଭା ; ସେ ନିସ୍ତୁପ ହେଇଯାଇଥିଲା କାହିଁ କେତେକାଳୁ । ନା' କୌଣସି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଥିଲା ନା' କୌଣସି ପ୍ରତିବାଦ । ସତେ ଯେମିତି କଂସେଇ ଗୋଠର ଛେଳି । କେବଳ ହାଣ ମୁହଁକୁ ଯିବାର ଇପ୍ସା । ସମାଜର ଠିକାଦାର ତକ ବଡ଼ ସୁହାଗରେ ଭସେଇ ଦେଲେ ଗୋଟେ ନାଉରୀ ବିହୀନ ନୌକା ଅଥଳ ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ । ତେଣିକି ନୌକାର ଭାଗ୍ୟ !....


 ଅଲିଭା ଜାଣି ମଧ୍ୟ ପାରିଲା ନାହିଁ କେତେ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ଏଇ ନିଷ୍ପତ୍ତି । କେତେ ସମୀଚିନ ଏଇ ସମ୍ପର୍କ । ତାରକାନ୍ତ ହୁଏତ କେବଳ ସ୍ୱାମୀ ନାମଧାରୀ ଗୋଟେ ବସ୍ତୁ ଯାହା ଦୃଶ୍ୟମାନ କିନ୍ତୁ ଅପହଞ୍ଚ । 


 ତଳ ମହଲାରେ ତାଙ୍କର ପୃଥିବୀ ଆଉ ଉପରେ ଅଲିଭା । ବିଶାଳ ଘର ଭିତରେ ଦୁଇଟା ମଣିଷ । କଥା ଦୁଇପଦ ହେବାକୁ ମଧ୍ୟ କେହି ଜଣେ ନାହିଁ । ଚାକର , ପୁଝାରୀ, ମାଳି ,ଦରୁଆନ ଭଳି ଆଭିଜାତ୍ଯ ଚିହ୍ନବର୍ଣ୍ଣ ନାହିଁ କେଉଁଠି । ଅନ୍ତତଃ ଏମାନେ ଥିଲେ କଥା ପଦେ ହେବାର ଆଶା ଟିକକ ଥାନ୍ତା । ତରାକାନ୍ତ ସତର୍କ ଭାବେ ସଭିଙ୍କୁ ଦୁରେଇ ଦେଇଥିଲେ । ବୟସର ଯେଉଁ ବ୍ୟବଧାନ ସେଥିରେ ସନ୍ଦେହର ବୀଜ ବେଶ ବଢି ପାରେ !......


 ଅଲିଭା କେବଳ କାମ କରୁଥାଏ ସକାଳୁ ସଞ୍ଜ ମେସିନ ଭଳି ନିଶବ୍ଦରେ । ତାରକାନ୍ତଙ୍କ ନିରୂପଦ୍ରତାକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଖୋଜେ କାମର ବାହାନା । କିନ୍ତୁ ସରେନି ସମୟ କି ବୁଝେନି ମନ । ତାକୁ ଲାଗେ ତାରକାନ୍ତ ତା' ପ୍ରତି ଉଦାସୀନ ହେବାର କାରଣ କେବଳ ତାଙ୍କ ଭିତରର ବୟସର ତାରତମ୍ୟ । 


ଓଃ!ଏତେ ସଂଶୟ ଯଦି ତେବେ ବାହା ହେଉଥିଲେ କାହିଁକି ନିଜ ବୟସର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ବୟସର ଝିଅ ସହ ?

ମୁଣ୍ଡ କୋଡ଼ି ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ଅଲିଭାର । ସେ ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦେ ଆଉ ସେଇ କାଳ ରାତ୍ରିକୁ କୋଷେ ।


********************


  

  ହଷ୍ଟେଲରେ ରହି ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ପଢ଼ୁଥିବା ପୁଅ ଫୋନ୍ କରେ ବେଳେବେଳେ। ତାରକାନ୍ତ ତା' ସହ ମଧ୍ୟ ମାପି ଚୁପି ଦୁଇପଦ କଥା ହୁଅନ୍ତି । ପିଲାଟା କିନ୍ତୁ ହୁଏତ ମା' ଭଳି । ବେଶ ଗପେ । କଲେଜ କଥା , ପାଠ କଥା କୁହେ ।ତାରକାନ୍ତ ସବୁବେଳେ ଫୋନର ମାଇକ୍ ଅନ୍ କରି କଥା ହୁଅନ୍ତି ତେଣୁ ଶୁଣିପାରେ ଅଲିଭା । ଭାରି ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ସେ ବି କଥା ହୁଅନ୍ତା 'ବିଭୁ 'ସହ । କୁହନ୍ତା ଆସ ବିଭୁ ମୁଁ ଏବେ ତୁମର ମା' । ତୁମ ପାଇଁ ଛ' ଭଜା  ନ' ତିଅଣ କରିଦେବି । ତୁମ ପ୍ରାକ୍ଟିକାଲ ରେକର୍ଡ ଲେଖିଦେବି । ତୁମ ସହ କଲେଜ ସ୍ମୃତି ବାଣ୍ଟିବି । କାରଣ ତୁମ ପାପା ତ ନିଜ ଭିତରେ ମଗ୍ନ । ତୁମେ ହିଁ ମୋ ପୁଅ ଆଉ ମୁଁ ତୁମ ସ୍ନେହୀ ମା' ହେବାର ଚେଷ୍ଟାରେ।


 କିନ୍ତୁ କେବେ କଥା ହେବାର ସୁଯୋଗ ଜୁଟେନା । ତାରକାନ୍ତ କେବେ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ ଫୋନ୍ । ପିଲାଟି କେବଳ କଳ୍ପନାରେ ରହିଯାଏ । କିଛି ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବନା ଯୋଡି ହେଇଯାଏ ତା' ସହ । 


******************


 ଶରତର କାଶତଣ୍ଡୀ ଶୋଭା ସହ ଭାରି ଖୁସି ହୁଏ ଅଲିଭା । ଦୁର୍ଗା ପୂଜା ତା'ର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପସନ୍ଦ । ପାର୍ବଣର ପ୍ରଭାବରେ ସାରା ସହର ହର୍ଷ ମୁଖର ହେଇଯାଏ ବେଶ କିଛିଦିନ ଯାଏଁ । ଏତେ ଦୀର୍ଘ ଉତ୍ସବ ଆଉ କେବେ ପାଳିତ 

ହୁଏନି ।


 ଛୁଟିରେ ଆସିବ ବିଭୁ । ହଁ ବିଭୁ ତା' ବୟସ୍କ ପୁଅ । ସେ ତା'ର ମା । 


ତାରକାନ୍ତ ଅମଙ୍ଗ ହେଉଥିଲେ ଭାରି , କିନ୍ତୁ ହଷ୍ଟେଲ ଛୁଟି ସଭିଏଁ ଘରକୁ ଚାଲିଯିବେ ତେଣୁ ବିଭୁ ଆସିବାକୁ ଜିଦରେ । 


 ଅଲିଭା ମୁହଁ ଖୋଲି କହିଲା , '' ଆସନ୍ତୁ ବିଭୁ । ଏଇଟା ତାଙ୍କ ଘର । ନୂଆ ମା' ଆସିବା ପରେ ଘର ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବନ୍ଦ ହେଇଯିବା ଅନୁଚିତ । ''


 ତାରକାନ୍ତ ହୁଏତ ବୁଝିଲେ ଆକ୍ଷେପ । ବିଭୁଙ୍କୁ ଆସିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇ , ଘରେ ଛୋଟ ହଲଚଲ ଟିକେ ଖେଳିବାର ସୁଯୋଗଟେ ଦେଇଦେଲେ ।


 ଭାରି ଖୁସିଥିଲା ଅଲିଭା । ଅନ୍ତତଃ କଥା ପଦେ ହେବାକୁ କେହି ମିଳିବେ । ନିଶବ୍ଦ କାରାବାସରୁ ସାମୟିକ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ । 


ବୋଉ ତାକୁ ଘରକୁ ଆସିବାକୁ କହୁଥିଲା । ଭାଇ ଯାଇ ନେଇଆସିଥାନ୍ତା । ପ୍ରଥମ ଦଶହରାରେ ଝିଅକୁ ଲୋଡ଼ିବା ବିଧି । ସେ କିନ୍ତୁ ନିଜଆଡୁ ମନା କଲା । ବିଭୁଙ୍କ କଥା କହି । ବୋଉ ଖୁସି ହେଲା , " ଯା ହେଉ ଝିଅର ମନ ଘର ଧରିଲାଣି ।'' 


ଏଇ ଆଶା ବାନ୍ଧି ମନମାରି ରହିଗଲା ବୋଉ ।


*****************


 ବିଭୁ ପହଞ୍ଚିବ । କଟକ ଦଶରା ଦେଖିବାକୁ ସାଙ୍ଗରେ ଆଉ ଦୁଇଟି ବନ୍ଧୁ । ଲଞ୍ଚ କରିବେ ସଭିଏଁ ଏଇଠି । ତାପରେ ଫେରିବେ ଯେଝା ଘରକୁ । 


 ଅଲିଭା ପ୍ରଥମ ଥର ତିଆରି କରିଥିଲା କାନିକା , ଛେନା ତରକାରୀ , ମିଠା ଡାଲି , ପୋଟଳ ପାଚେଡ଼ି ତା' ମନଦେଇ । ମା' ର ବିଶ୍ୱାସ ଗଢିବାକୁ ହେବ ପୁଅ ମନରେ । ସାବତ ପୁଅ ପରି ସମ୍ପର୍କ କୁ ଅସ୍ବୀକାର କରାଇବାର ପ୍ରାଣପଣେ ଉଦ୍ୟମ ଅଲିଭାର ମନରେ , ଇଛାରେ , ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ , କାର୍ଯ୍ୟ କଳାପରେ । ସେ ବି ମାତୃତ୍ବର ପରିଭାଷାକୁ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିବ ଆଜି । ଏଇ ଆଶ୍ରାଟିକକରେ ବଞ୍ଚିହେବ ବାକିତକ ନିଃସଂଗ ଜୀବନ । ସମୟ ଯାହା ଛଡାଇନିଏ ସମୟକ୍ରମେ ଫେରାଇ ମଧ୍ୟ ଦିଏ । ସେ କୃତଜ୍ଞ ସ୍ବାମୀ ଙ୍କ ଉପରେ । ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଠାରେ ।


ରାହା ଚାହିଁ ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଲିଭା । ପୁଅର ଆଗମନକୁ । ଚଳଚଞ୍ଚଳ ହେଇଉଠିବ ଏ ନିର୍ଜୀବ ନିଶବ୍ଦ ଘର । ପଣତ କାନି ମେଲିଦେବ ମା' ଟିଏ ପୁଅ ଆଗରେ । ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ବାତ୍ସଲ୍ୟ ତ ଲୋଡା ଖାଲି ମା' ଟିକୁ । ଭରି ଉଠିବ କୋଳ । 


ପ୍ରସ୍ତୁତ ଘର । ସୁପ୍ରସ୍ତୁତ ପରିବେଶ । 


ଅଥଚ ! ସମୟ ଯାହା ଛଡାଇନେଇଥାଏ ସମୟକ୍ରମେ ସେ ସବୁଙ୍କୁ ଫେରାଇବାରେ ଭାରି କୃପଣତା କରେ । ବରଂ ନିଷ୍ଠୁର ଭାବେ ଦୁଃଖଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ବହୁଗୁଣ 

ବଢାଇଦିଏ ।.....


  ବିସ୍ମୁତ ହୋଇସାରିଥିବା , ସେ ବର୍ଷଣ ରାତି ।ଏକୁଟିଆ ଫେରିବାର ସେ ଅସହାୟ ରାସ୍ତା । ସାହାଯ୍ୟ ଆଳରେ ହାତ ବଢାଇଥିବା ସେସବୁ ଉଦଭ୍ରାନ୍ତ ଯୁବକ ଦଳ । ସେ ଅନୁନୟ ଭିକ୍ଷା । ସେ ବିକଳ ଆତୁର ଚିତ୍କାର । ପରିତ୍ୟକ୍ତା ମାଂସ ପିଣ୍ଡୁଳାକୁ ରାସ୍ତାଧାରେ ଫୋପାଡ଼ି ଚାଲିଯାଉଥିବା ସେସବୁ ନୃଶଂସ ପଲ ....ଆଉ ଏବେ ଏଇ ପୁତ୍ରବତ୍ ବିଭୁ ......


  


ଓଃ ....ସେଇ ରାତ୍ରିର ଶବ୍ଦ ସବୁ ପୁଣି ଥରେ କ୍ଷତାକ୍ତ କରୁଥିଲେ ଅଲିଭାର ଅସ୍ତିତ୍ବ ।.......


    


Rate this content
Log in

More oriya story from Soumya Shubhadarshinee

Similar oriya story from Tragedy