Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Jayashree Maharana

Tragedy Inspirational


1.0  

Jayashree Maharana

Tragedy Inspirational


ନୂଆ ଏକ ରାହାର ପଥଚାରୀ

ନୂଆ ଏକ ରାହାର ପଥଚାରୀ

6 mins 531 6 mins 531

ଆଖିର କୋଣଅନୁକୋଣରେ ଭରିଯାଇଥିବା ଲୁହ ସବୁ ଝରିଯାଇ ଶୁଷ୍କ ହୋଇସାରିଲାଣି । ବୋଧ ହୁଏ ଆଉ ସେ ଆଖିରେ ଲୁହ ନାହିଁ । ରାତ୍ରିର ଅନ୍ଧକାର ବି ଶେଷ ହୋଇଆସିଲାଣି । ଖୋଲା ଆଖିପତା ଆଜି ତାହାର ଭାବନାକୁ ଖୋଲିଦେଇଛି । ନିଜର ଅଲରା କେଶକୁ ହାତରେ ସାମାନ୍ୟ ସଜାଡି ଦେଲା କେତକୀ । ପ୍ରଶସ୍ତ,ସୁସଜ୍ଜିତ କୋଠା ଘରଟିରେ ଏଣେତେଣେ ଅଲୋଡା ପରି ପଡିଥିବା ନିଜ ଅନ୍ତଃବସ୍ତ୍ରକୁ ସାଉଁଟି ନିଜ ଦେହର ଲଜ୍ଜ୍ୟାକୁ ଘୋଡାଇ ଦେଲା । ସାତସିଆଁ ପାଞ୍ଚ ହାତର ଲୁଗାଟିକୁ ଦେହରେ ଗୁଡେ଼ଇ ପକାଇଲା । ଶକ୍ତ ଲୁହା କବାଟ ଡେଇଁ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଆସି ଦୀର୍ଘଶ୍ଵାସ ପକାଇଲା । ଆଉ ତା' ପରେ ସକାଳର ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ରାତ୍ରିର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଅନ୍ଧକାର ଧୀରେ ଧୀରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ ଆସୁଥିଲା । ସେ ଚାଲିଥିଲା ଏକମୁହଁ ହୋଇ

ସେଇ ରାସ୍ତାରେ ଯେଉଁ ରାସ୍ତାରେ ଆଉ ତା' ଘର ଦେଇ ଫେରିବନି । ଛାଡ଼ ହୋ ସେ ସଂସ୍କୃତି ପରମ୍ପରା କଥା ,ଯାହା ନିଜ ଘର ଝିଅ ବୋହୂଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇପାରେନି । ସେ ଭୁଲିସାରିଥିଲା ସିନ୍ଦୂରର ମାହାତ୍ମ୍ୟ,ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୁରାଣର ଗାଥା,ଆଇମାଆର ରାଜାରାଣୀ କଥା । ତା ପାଖରେ ଦୁଇଟି କାମ ବାକିଥିଲା । ପ୍ରଥମଟି ଲଣ୍ଡା ହେବା ଓ ଦ୍ୱିତୀୟଟି କରାଟେ ଶିଖିବା । ମନରେ ଟିକିଏ ବି ଦ୍ଵିଧା ନଥିଲା । ଆତ୍ମୀୟଜନଙ୍କୁ ଜନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ଲଣ୍ଡା ହେବା ସେ ଦେଖିଛି । ଅବଶ୍ୟ ସେ ଝିଅଟିଏ । ତଥାପି ସେ ତ କାଲି ରାତ୍ରିରୁ ଅନୁଭବ କରିସାରିଛି ଯେ ତା ସ୍ବାମୀ ମରିସାରିଛି ତା ପାଇଁ । ଆଉ ବାକି କରାଟେ ନିଜକୁ ଶକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ,ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ କରାଟେ ନିଶ୍ଚୟ ଶିଖିବ ସେ । ପାଦ ଅଟକୁନଥିଲା ତାହାର । ମନରେ ଉଙ୍କିମାରୁଥିଲା ଅତୀତର ଗୋଟି ଗୋଟି ଘଟଣା ।


   ଚାଷୀ କୂଳରେ ଜନ୍ମ ତାହାର । ଆମର ସମାଜ ଏବଂ ପରମ୍ପରା ଏମିତି ଯେ ପୁଅଟିଏ ପାଇଁ ବାପାମାଆ ଅପେକ୍ଷା କରି କରି ପରିବାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଥା ଭୁଲିଯାନ୍ତି । କେତକୀ ସେହି ପରି ନ୍ୟୁନ ମାନସିକତାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଝିଅଟିଏ । ବାପା ବୋଉଙ୍କ ପଞ୍ଚମ ଝିଅ । ନା ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ମିଳିଛି ନା ଭଲ ଖଣ୍ଡେ ପିନ୍ଧିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଛି । ତଥାପି ଓଡ଼ିଆ ଘର ଝିଅ ସେ । ଆମ ସଂସ୍କୃତି ନିଆରା । ନାରୀଟିଏ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ସବୁ ହସି ହସି ସହିଯାଏ । କାହାକୁ ବା କହିବ । ଭାଗ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେଇ ଜୀଇଁବାକୁ ପଡେ ଏଠାରେ । ନିପଟ ମଫସଲ ସେଥିରେ ପୁଣି ଉତ୍କଟ ଦାରିଦ୍ର୍ୟତା ପାଠ କଥା ପଚାରେ କିଏ । ଏଠି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବା ମନା । କେବଳ ଯନ୍ତ୍ରଚାଳିତ କଣ୍ଢେଇଟିଏ ପରି ବଞ୍ଚିବା ସାର । କେବେ ବି ପ୍ରତିପାଦ କରିନି କେତକୀ । ଯାହା ପାଇଛି ହସି ହସି ସହିଛି । ପରଘରେ ବାସନ ମାଜିବା ଠାରୁ ବିବାହ ଭୋଜିରେ କାମ କରି ଟଙ୍କା ସହ ଦୁଇମୁଠା ଖାଇବା ମିଳିବା ତା ପାଇଁ ପରମତୃପ୍ତି । ଗାଁ ଗଣ୍ଡାର କଥା । ଏଠି ଝିଅଟିଏ ବଢିବା ବୟସ ହୋଇଗଲେ ହୋଇଯାଏ ବୋଝ । ଲୋଡ଼ା ପଡେ ଶାଶୂଘର । କେତକୀର ଉପର ଭଉଣୀମାନେ ବି ସେଇ ଅବସ୍ଥା । ସମାଜ ଡରରେ ଝିଅ ବୋଝ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ବାପା ତାହାର ଦେଖିନାହାନ୍ତି ଯୋଗ୍ୟତା କି ଘର । ବଡ଼ ଭଉଣୀ ମାଆର ଯାହା ସବୁ ଜିନିଷଧରି ଶାଶୂଘର ଯାଇଥିଲା । ହଁ ଶାଶୁ ତାହାର ସାକ୍ଷାତ କାଳୀ । ଅନେକ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସହିଛି କିନ୍ତୁ ବାପାଙ୍କର ଅକ୍ଷମତା ପାଇଁ ଧାଇଁ ଆସିନି ବରଂ ଝିଅ ଜନମ ସହିବାକୁ ହେବ । ଏକଥା ଚିନ୍ତା କରି ପଡିରହିଛି । ଅବଶ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭଉଣୀ ଭଲ ଘର ପାଇଛି । ଫଟା ପାହୁଲାଟିଏ ନେଇନି ସେ । ଗୋଟିଏ ଚାଉଳ ରେ ଗଢ଼ା ବୋଲି ଖୁସି ଖୁସି ବିନା ଦର କଷାକଷି

ରେ ବିଦା ହୋଇଯାଇଥିଲା । ତିନି ନମ୍ବର ଭଉଣୀ କଥା କଣ କହିବି । ବୁଢା ବର ସେଥିରେ ପୁଣି ପ୍ରଥମ ସ୍ତ୍ରୀ କୁ ହରାଇ ତିନି ତିନିଟା ଛୁଆର ମାଆ ହୋଇ ପ୍ରତିବାଦ କରିନି । ଆମ ସମାଜ ନାରୀର ନୀରବତାକୁ ସଂସ୍କାର ବୋଲି ମନେ କରେ । ଆମ ସଂସ୍କୃତି ନାରୀ ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ସଙ୍କୁଚିତ କରି ପରମ୍ପରାର ଆଖ୍ୟା ଦିଏ । ବିଚିତ୍ର ଆମର ସମାଜ ।


  ଯେଉଁଦିନ କେତକୀର ବାହାଘର ଜଣେ ଅକର୍ମା,ମଦ୍ୟପ ସହ ସ୍ଥିର କରାଗଲା ସେତେବେଳେ ତା'ର ବୟସ ୧୫ ବର୍ଷ।ନୂଆ ନୂଆ ଋତୁମତୀ । ଗରିବ ହେଲେ ବି ମନରେ ନୂଆ ନୂଆ ସ୍ୱପ୍ନ ଉଙ୍କିମାରୁଥାଏ । ଅଚାନକ ଏମିତି ବାହାଘର । ଗରିବ ବୋଲି କଣ ତା'ସ୍ୱପ୍ନର କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ । ଚାରିଦିନ ଯାଏଁ କେତକୀର ଆଖିରୁ ଲୁହ ଶୁଖିନି । ଖାଇବା ତ ଦୂରର କଥା । କିନ୍ତୁ ମଣିଷ ବି ପରିସ୍ଥିତିର ଦାସ । ଆଖିଖୋଲି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିହୁଏ କିନ୍ତୁ ସତ କରିବା କଷ୍ଟକର ବ୍ୟାପାର । ନିଜ ଅନିଚ୍ଛା ସତ୍ତ୍ୱେ ସାଜିଥିଲା ବଧୂ । ବାପଘରର ଅଭାବ ଠାରୁ ଶାଶୂଘରର ଅଭାବ ବଳିଯାଉଥିଲା । ଯାହା କେତୋଟି ଜିନିଷ ସ୍ମୃତି ରୂପେ ବାପଘରୁ ନେଇଥିଲା ସେସବୁ ସ୍ୱାମୀର କିଛି ଦିନର ମଦ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ପୂରଣ କରୁ କରୁ ସ୍ମୃତି କେବଳ ଛାତି ଭିତରେ କୋହ ହୋଇ ଜମାଟ ବାନ୍ଧୁଥିଲା କେତକୀ । ବୃଦ୍ଧ ଶାଶୂ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କର ସେବା ସହ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଦିନ ମଜୁରିଆ ସାଜି ଖୁସି ଥିଲା ତଥାପି କେତକୀ । କିନ୍ତୁ ଆଜି ତା ହସଖୁସିରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଛି ।


ନିର୍ବାଚନ ବିଗୁଲ ବାଜିବା ଦିନରୁ ନୂଆ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଚି ସ୍ୱାମୀ କୁଶିଆ । ସ୍ଥାନୀୟ ନେତାଙ୍କ ତୋଷାମଦ କରି ଦୁଇ ପଇସା ସହ ପେଟେ ମଦ ମିଳିଯାଉଛି । ଏତେଦିନଧରି ରାତିରେ ନିଜ ଦେହର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଲୋଡ଼ା ପଡୁଥିବା କେତକୀ ଦିନରେ ଅଚିହ୍ନା ହୋଇଯାଉଥିବା କୁଶିଆ ପାଇଁ ଏଣିକି କେତକୀ ସ୍ତ୍ରୀର ମାନ୍ୟତା ପାଇପାରିଥିଲା । ସେଇ ଖୁସିରେ କେତକୀର ପାଦ ତଳେ ଲାଗୁନଥିଲା । ନାରୀଟିଏ କଣ ଚାହେଁ ଯେ ଜୀବନରେ । ତା ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ଢ଼େରସାରା ଭଲପାଇବା ଆଉ ଟିକେ ସମ୍ମାନ । ସେତକ ତା ପାଇଁ ସ୍ଵର୍ଗସୁଖ ଠାରୁ ବି ମୂଲ୍ୟବାନ । ନୂଆ ଲୁଗା ଖଣ୍ଡେ ଭାଗ୍ୟରେ ଜୁଟୁଛି ଗଣ୍ଡେ ଖାଇବାକୁ ମିଳୁଛି ସେ ଖୁସି ହେବନି ବା କେମିତି ।


   ଗତକାଲି କାମରୁ ଫେରି ଦୁଇମୁଠା ଖାଇସାରି ଟିକେ ଗଡ଼ିଲା ବେଳକୁ କୁଶିଆ ଡାକ ଛାଡିଲା । ଆଲୋ ଏ କେତ !ଜଲ୍ଦି ଜଲ୍ଦି ନୂଆ ଲୁଗା ପିନ୍ଧି ବାହାରି ଆସେ । ଆମର ନେତାବାବୁଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ସହରର ବଡ଼ ନେତାବାବୁ ଆସିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରୋଷେଇ ଗଣ୍ଡେ କରିଦେବୁ । ତାଙ୍କ ଦେଖାଶୁଣା କରି ସକାଳୁ ଫେରିଆସିବା । ଇଛା ନଥିଲେ ବି ସ୍ୱାମୀର ଖୁସି ପାଇଁ କେତ ବାହାରିଲା ।


   ମାଉଁସ କସା କରି ଭାତ ଗଣ୍ଡେ ଡାଲିଟିକେ କରିଦେଇ ଅନେଇ ବସିଛି ଦୁଇଜଣ ବାବୁ ଆସି ଖାଇବେ । କୁଶିଆ ବାହାରେ ବସି ମଦନିଶାରେ ମସଗୁଲ । ଗାଡି ଶବ୍ଦରେ କେତ ଟିକେ ନିଜକୁ ସଜାଡି ନେଲା । ମୁଣ୍ଡରେ ଓଢଣୀ ଟାଣି ବାବୁ ମାନଙ୍କୁ ଜୁହାର ହେଲା । ବାବୁ ସୋଫା ଉପରେ ବସୁ ବସୁ କୁଶିଆକୁ ପାଖ ଗାଁ ରେ ଟଙ୍କା ବାଣ୍ଟିବା ପାଇଁ ପଠାଇଦେଲେ । ମନରେ ଶଙ୍କା ଥିଲେ ବି କେତ କିଛି କହିପାରିଲା ନାହିଁ । ବାବୁମାନେ ଖାଇସାରି ବିଶ୍ରାମ ନେଲେ । କେତ ନ ଖାଇ କୁଶିଆକୁ ଚାହିଁ ରହିଥାଏ । ବାବୁ ବୋଧହୁଏ କେତର ମନ ପଢ଼ିନେଲେ । ଠିକା ଠିକା ଜଣାଇଦେଲେ କୁଶିଆ ଆଜି ରାତିରେ ଫେରିବ ନାହିଁ । ତୁ ଖାଇନେ । ଛାତିରେ ଛନକା ପଶିଗଲା କେତର । କିଛି ନ କହି ନ ଖାଇ ବସି ରହିଲା ଗୋଟିଏ କୋଣରେ । ବାବୁ ଙ୍କ ଗୁପ୍ତମନ୍ତ୍ରଣା ଚାଲିଥାଏ । ବହୁତ ସମୟ ବୋଧ ହୁଏ ଅଧରାତି । କେତର ଆଖି ସାମାନ୍ୟ ପଡିଯାଇଥାଏ । ହଟାତ୍ ଅନୁଭବ କଲା କିଏ ଯେମିତି ତା ଛାତିକୁ ଛୁଇଁଦେଲା । ଦାଉଁକିନା ହୋଇ ଆଖି ଖୋଲିଲା କେତ । ଏ କଣ ସହରର ବଡ଼ ନେତାବାବୁ । କେତର ହୃଦୟସ୍ପନ୍ଦନ ଦ୍ୱିଗୁଣ ବଢିଗଲା । ବାବୁ କିନ୍ତୁ ଛାଡିବା ଲୋକ ନୁହେଁ କେତ କିଛି ବୁଝିବା କହିବା ଆଗରୁ ରାକ୍ଷସ ପରି ଝାଂପ ମାରିଚାଲିଲେ । ବାଘ ପଞ୍ଝାରୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିଲା ନାହିଁ କେତ । କାକୁତି ମିନତୀ ହେଲେ ବି ପଶୁ କଣ ମଣିଷର ଭାଷା ବୁଝିପାରେ । ବରଂ ଧମକ ଦେଲେ ପାଟି ନ କରିବା ପାଇଁ । କାରଣ ଏଥିପାଇଁ ତା ସ୍ବାମୀ ଅଜସ୍ର ଟଙ୍କା ନେଇଛି ତାଙ୍କଠାରୁ । କେତର ପାଦତଳୁ ମାଟି ଖସିଗଲା।ସେ ନିଜକୁ ଦୁର୍ବଳ ମନେ କରୁଥିଲା । ବିଶ୍ୱାସର ରକ୍ତ ଶିଥିଳ ହୋଇଯାଉଥିଲା । ମାତ୍ର ସେ ଦାନବ ଖୋଲି ଚାଲିଥିଲା ତା ଦେହର ଆବରଣ । ଲୁଟିଚାଲିଥିଲା ତା ଯୌବନକୁ । ମେଣ୍ଟାଇଚାଲୁଥିଲା ତା ଦେହର ଭୋକ । ସେ ଦାନବ ସିନା ଆତ୍ମତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରୁଥିଲା ଘୃଣା ଆଉ ଧୋକାରେ ଜଳିଯାଉଥିଲା କେତ । ମନର ଆଶ ପୂରଣ ପରେ ଧୋବଧାଉଳିଆ

ସାଜି ବାବୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ସହର । ମାତ୍ର ପଥର ପରି ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ କୋଠରୀ ମଧ୍ୟରେ ପଡିରହିଥିଲା କେତର ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଶରୀରଟି ।


  ମଣିଷ ବିପଦରେ ପଡି ନୂଆ ବାଟ ଖୋଜେ । ନିଜ ମନର ସାହସ କୁ ଅନୁଭବ କରେ ,ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ,କୌଶଳକୁ ଚିହ୍ନିପାରେ । କେତ ସାରା ରାତି ନିଜକୁ ନିଜେ ଅନୁଶୀଳନ କରି ନିଜ ଭିତରର ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ପରଖି ସାରିଥିଲା ।ନିଜ ଭିତରର ଶକ୍ତି ,ନିଜ ମନର ଦୃଢତାକୁ ଅନୁଭବ କରିପାରିଥିଲା । ରାତ୍ରିର ଅନ୍ଧାର ହିଁ ଦିନର ଆଲୋକ ପାଇଁ ନୂଆ ବାଟ ଦେଖାଇଥାଏ । ତା ପାଇଁ ତା ସ୍ବାମୀ ମରିସାରିଥିଲା କେଇ ଘଣ୍ଟା ପୂର୍ବରୁ । କିନ୍ତୁ ପାଇସାରିଥିଲା ନିଜ ଜୀବନର ନୂଆ ରାହା ,ନୂଆ ସମ୍ଭାବନା ଆଉ ନୂଆ ଦିଗ । ନା ନା ସେ ଆଉ ସହିବନି ଏ ଅନ୍ୟାୟ । ନିଜ ପରିଚୟ ନିଜେ ଗଢ଼ିବ ସେ । କେତକୀ ତା ବାସ୍ନାରେ ମହକାଇ ଦେବ ଦୁନିଆକୁ ,ନିଜ ଭିତରର ଆତ୍ମସତ୍ତା କୁ ପ୍ରତିପାଦନ କରିବ ସେ । ବଦଳାଇଦେବ ସମାଜର ମାନସିକତା । ଅସହାୟ ପରି ସହିବନି ସେ ଅତ୍ୟାଚାର । କେତକୀର ସଂକଳ୍ପକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିଲା ସକାଳର ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ । ବାଟ ଦେଖାଉଥିଲା ସୁଲୁସୁଲିଆ ଥଣ୍ଡା ପବନ । ସାହସ ଭରୁଥିଲାଗତ କାଲିର ସ୍ମୃତି । ସେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିସାରିଥିଲା ନିଜକୁ ନୂଆ ଏକ ରାହାର ପଥଚାରୀ ।


  ଚାଲୁଚାଲୁ ହଟାତ ନଜରରେ ପଡିଲା ଏକ ସେଲୁନ୍ । ଅଣ୍ଟାରେ ବାନ୍ଧିଥିବା ନିଜ କଷ୍ଟ ଅର୍ଜିତ କିଛି ଟଙ୍କା ବାହାର କରି ଚାଲିଲା ପୁରୁଷ ବହୁଳ ସେଲୁନ୍ ଭିତରକୁ ।



     ଗାଳ୍ପିକା ଚିନ୍ମୟୀ ବାରିକଙ୍କ ଗଳ୍ପ ଅଂଶକୁ ନେଇ ମୁଁ ମୋ ଭାବନାକୁ ଗଳ୍ପର ରୂପ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି । କାରଣ ଏହି ଅଂଶରେ ଗୋଟିଏ ଭଙ୍ଗା ହୃଦୟର ଅନ୍ତଃସ୍ୱର ଅନୁଭବ କରିପାରିଲି ।


   


Rate this content
Log in

More oriya story from Jayashree Maharana

Similar oriya story from Tragedy