Best summer trip for children is with a good book! Click & use coupon code SUMM100 for Rs.100 off on StoryMirror children books.
Best summer trip for children is with a good book! Click & use coupon code SUMM100 for Rs.100 off on StoryMirror children books.

Asish Ranjan Dash

Abstract


2  

Asish Ranjan Dash

Abstract


ବିଶାଳ ହୃଦୟ

ବିଶାଳ ହୃଦୟ

4 mins 454 4 mins 454

“ଭଗବାନ କାହିଁକି ଏମିତି ଅବିଚାର କରନ୍ତି ? କାହାକୁ ଖୁସିର ସମ୍ଭାର ତ କାହାକୁ ଦୁଃଖର ପାହାଡ । କଣ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ? ସେ ହିଁ ଜାଣନ୍ତି ।” ଏମିତି ଭାବି ଭାବି, ଛୋଟେଇ ଛୋଟେଇ ଚାଲୁ ଥାଏ ଆଶୁତୋଷ । ବ୍ୟାଙ୍କ ଆସି ଥିଲା, ଭଉଣୀ ବାହାଘର ପାଇଁ ଯୌତୁକ ଟଙ୍କା ଉଠାଇବାକୁ । ଫେରିବା ବାଟରେ ରାସ୍ତା ପାର ହେଉ ହେଉ ଟ୍ରାଫିକ୍ ଭିତରୁ ଗୋଟିଏ କାର ଆସି ତାକୁ ଧକ୍କା ଦେଲା, ତାର ବାଆଁ ଗୋଡ଼ରେ ଜୋରରେ ଆଘାତ ଲାଗି ଗଲା । କାର ଭିତରୁ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦରୀ ତରୁଣୀ ବାହାରି ଆସିଲେ । ଆଖପାଖର ଲୋକ ମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଯାଇ ଗାଳି କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । “ବଡ ଲୋକର ଝିଅ ବୋଲି ଏତେ ଗର୍ବ ? ରାସ୍ତାରେ ଲୋକ ଦେଖା ଯାଉ ନାହାନ୍ତି ଏମାନଙ୍କୁ… ଭାଙ୍ଗି ଦିଅ ତା ଗାଡି… ସବୁ ମେଡିକାଲ ଖର୍ଚ୍ଚ ଦବ ତା ପରେ ଯାଇ ଛାଡିବୁ । ନହେଲେ କାର ରହିବ ଆଜି ଏଠି ।”

ଆଶୁତୋଷ ବାଧା ଦେଇ କହିଲା, “କିଛି ହେଇନି ମୋର । ମୁଁ ଠିକ୍ ଅଛି । ଗୋଡରେ ଟିକେ ଆଘାତ ଲାଗିଛି । ଆପେ ଠିକ୍ ହେଇ ଯିବ । ମେଡିକାଲ କଣ ପାଇଁ ଯିବି?”

ଝିଅଟି କାନ୍ଦିବା ଆରମ୍ଭ କରି ଦେଲା । ଆଶୁତୋଷ ତା ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲା, “ଆପଣ ଯାଆନ୍ତୁ ମାଡାମ୍, ମୁଁ ଠିକ୍ ଅଛି ।” ଝିଅଟି ଆଶୁତୋଷ କୁ କ୍ଷମା ମାଗିଲା ଆଉ ତା ନା ଆଉ ଠିକଣା ମାଗି ରଖିଲା । କହିଲା, “ମୁଁ କାଲି ଆପଣଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିବି, ଆପଣଙ୍କ ଭଲ ମନ୍ଦ ପଚାରି ବୁଝିବି । ମୋ ବାପା ଜଣେ ଡକ୍ଟର । ତାଙ୍କୁ ବି ନେଇକି ଯିବି ସାଙ୍ଗରେ । ସେ କାଲି ହିଁ ଆସି ପହଞ୍ଚିବେ ।”

ହଠାତ୍ ଆଶୁତୋଷର ମନେ ପଡିଲା ଆଜି ତ ଡିସେମ୍ବର ୨୧ ତାରିଖ । ମୋନା ର ବାହାଘର । ମୋନା ତା ସାଙ୍ଗ ରଞ୍ଜନର ଭଉଣୀ । ରଞ୍ଜନର ଗତ ବର୍ଷ ଏକ ସଡକ ଦୁର୍ଘଟଣା ରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଇ ଯାଇ ଥିଲା । ସେ ସମୟରେ ମୋନାର ବାହାଘର ଠିକ୍ ହେଇ ବି ହେଇ ପାରି ନଥିଲା ।

ଗତ ରବିବାର ଦିନ ମଉସା ଆସି କାର୍ଡ ଦେଇ ଗଲେ । କହିଲେ, “ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବୁ ପୁଅ, ତୁ ତ ଆମର ଆଉ ଗୋଟେ ପୁଅ । ରଞ୍ଜନ ତ ଚାଲିଗଲା । ମୋନାର ବାହାଘର ଟା ସରିଗଲେ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ବୁଢ଼ା ବୁଢୀ ଆଉ କିଛି ଦିନ କାଟି ଦବୁ ସାଥୀ ହେଇ ।” କହୁ କହୁ ସେ କାନ୍ଦି ପକେଇଲେ ।

ଆଶୁତୋଷ ଭାବିଲା ଘରକୁ ଯିବା ବାଟରେ ହିଁ ପଡ଼ିବ ମଣ୍ଡପ । ତେଣୁ ଯାଇ ଭଲ ମନ୍ଦ ପଚାରି ଦେଇ ଯିବ । ଅଟୋ ରେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲା ମଣ୍ଡପ ଠାରେ । ସବୁ କିଛି ପ୍ରସ୍ତୁତ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘର । ଦିନ ବାହାଘର । ବର ଆସି ପାଖାପାଖି ହେଲାଣି । ମଉସା ଅନୁରୋଧ କଲେ ବରଯାତ୍ରୀ ଚର୍ଚ୍ଚା କରି ଦେଇ ଯିବାକୁ, ତେଣୁ ଅଗତ୍ୟା ମନା କରି ପାରିଲାନି । କହିଲା, “ମଉସା, ବ୍ୟାଗ୍ ଟିକୁ ଆଲମାରୀ ରେ ରଖି ଦେଇ ଥାଅ, ମୁଁ ଗଲାବେଳେ ନେଇ ଯିବି ।

ତା ପରେ ସେମିତି ଅବସ୍ଥାରେ ହିଁ ବରଯାତ୍ରୀ ଚର୍ଚ୍ଚା କଲା ଆଶୁତୋଷ । ବରଯାତ୍ରୀ ମାନେ ଯେମିତି ଅଭଦ୍ରାମି କରୁଥିଲେ, ତାକୁ ରାଗ ଲାଗୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ କିଛି କହିଲାନି । ସମସ୍ତେ ପ୍ରାୟ ମାତାଲ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାନ୍ତି । ଆଶୁତୋଷ ହଠାତ୍ ଶୁଣିପାରିଲା ବେଦୀ ପାଖରେ କଣ ଗୋଟେ ପାଟି ତୁଣ୍ଡ ହେଉଚି । ପାଖକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲା ମଉସା କାକୁତି ମିନତି ହେଇ କହୁଛନ୍ତି, “ଆଜି କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟସ୍ତତା ଯୋଗୁଁ ବ୍ୟାଙ୍କ ଯାଇ ହେଲାନି । ଆଉ କେହି ବି ନାହାନ୍ତି ଯାହାକୁ ଏତେ ଟଙ୍କା ଆଣିବାକୁ ପଠାଇ ପାରିବି । ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କଥା ଦଉଛି, କାଲି ସକାଳୁ ମୁଁ ନିଜେ ଯାଇ ଦେଇ ଆସିବି ଆପଣଙ୍କ ଘରେ । “ବର ପିତା କହିଲେ, “ଏଇ ବାହାଘର ହେଇ ପାରିବନି । ଆଗ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଆଣ, ତା ପରେ ଯାଇ ବାହାଘର ହବ ।”

ଆଶୁତୋଷ କହିଲା, “ମଉସା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଯୋଉ ବ୍ୟାଗ୍ ଟି ଦେଇଚି, ସେଥିରେ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଅଛି । ମୁଁ ଏବେ ନେଇକି ଆସିଲି ବ୍ୟାଙ୍କରୁ । ଆପଣ ସେଇ ଟଙ୍କା ଯୌତୁକ ବାବଦକୁ ଦେଇ ଦିଅନ୍ତୁ । ମୋତେ କାଲି ଫେରାଇଲେ ଚଳିବ । ମୋର ବି କିଛି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅଛି, ଅପଣଙ୍କ ପ୍ରତି, ମାଉସୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଉ ମୋନା ପ୍ରତି !!”

ମୋନା ଲୁଚି ଲୁଚି ସବୁ ଶୁଣୁଥିଲା । ହଠାତ୍ ବାହାରକୁ ଆସି କହିଲା, “ବାପା, ଏଇ ଯୌତୁକ ଲୋଭୀ ଲୋକଙ୍କ ପରିବାର କୁ ମୁଁ ଯଦି ବୋହୁ ହେଇ ଯାଏ, କାଲି ସକାଳେ ଆଉ ଟଙ୍କା ଲୋଭରେ ସେମାନେ ମତେ ମାରି ନ ଦେବେ ଏକଥା କିଏ କହିବ ? ଏମାନଙ୍କୁ ଏଠୁ ଜଲଦି ବିଦା କର । ଯାହାର ମୋ ବାପାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ନାହିଁ, ସିଏ ମୋ ଉପରେ କଣ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ? ଯୋଉଠି ବିଶ୍ୱାସ ନାହିଁ, ସେ ସମ୍ପର୍କ ର ମାନେ କିଛି ନାହିଁ । ମୁଁ ଆଶୁତୋଷଙ୍କୁ ପିଲାଟି ଦିନରୁ ଭଲ ପାଏ । ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଯେମିତି ନିର୍ମଳ, ସେମିତି ସେ ଅଖଣ୍ଡ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଆମ ପରିବାର ଉପରେ । ମୁଁ ଏକଥା ଆଗରୁ କହି ନଥିଲି କାରଣ ଭାଇ ଆମକୁ ଭୁଲ ବୁଝି ଥାନ୍ତା । ଯଦି ଭାଇ ଆଜି ଥାନ୍ତା, ସିଏ ବି ଆମ କଥାରେ ଅରାଜି ହେଇ ନଥାନ୍ତା । ଖାଲି ଆଶୁତୋଷ ଙ୍କ ମତ କଣ ଏକଥା ଜାଣିବାର ଅଛି ମତେ । ସେ ଯଦି ରାଜି ନ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେବି ମୁଁ ଏଇ ଲୋଭୀ ଘରକୁ ବୋହୁ ହେଇ ଯିବିନି । ଏମାନଙ୍କୁ ବାହାର କର ଏଠୁ । ମତେ ଘୃଣା ଲାଗୁଚି ଏଇ ଯୌତୁକ ଲୋଭୀ ରାକ୍ଷସ ମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ।”

ଆଶୁତୋଷର ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲା ଏଥିରେ ତାର ଆପତ୍ତି ନାହିଁ । ମୋନା ଯେମିତି ସୁନ୍ଦରୀ, ସେମିତି ବୁଦ୍ଧିମତୀ ମଧ୍ୟ । ଟିକେ ଭାବି କହିଲା ଆଶୁତୋଷ, “ମୋର ଏଥିରେ ଆପତ୍ତି ନାହିଁ, ମୋ ଭଉଣୀ ବାହାଘର ପରେ ଏଇ ବାହାଘର ହବ । ଏହା ମୋର ଏକମାତ୍ର ସର୍ତ । ମଉସା କହିଲେ,”ବର ବେଦୀ ପାଖରୁ ଫେରିଗଲେ ଅଶୁଭ । “ମୋନା ବାଧା ଦେଇ କହିଲା,”ଶୁଭ ଅଶୁଭ ସବୁ ମାନର ଭ୍ରମ ବାପା, ଆମେ ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମଣିଷ । ଏସବୁ ମାନିବା ଉଚିତ୍ ନୁହଁ । ମୁଁ ଆଶୁତୋଷଙ୍କ କଥାରେ ରାଜି । ମୋର ତାଙ୍କ ଉପରେ ସେ ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି । ଯାହାର ହୃଦୟ ଏତେ ବିଶାଳ, ତାଙ୍କୁ ମୋ ଜୀବନସାଥି ରୂପେ ପାଇବାକୁ ମୁଁ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଅପେକ୍ଷା କରି ପାରେ ।”


Rate this content
Log in

More oriya story from Asish Ranjan Dash

Similar oriya story from Abstract