ସଂକଳ୍ପ

ମାଆ ସିନା ବୁଝେ ମନର ବେଦନା

ସଭିଏ ବୁଝିବେ କାହିଁ।

ସେଥିପାଇଁ ପରା କୁହାଯାଇଅଛି

ମାଆ ପରି କେହିନାହିଁ ।।(୧)

କହିବା ଆଗରୁ ଜାଣିପାରେ ସବୁ

କେବେ ତ ପଚାରେନାହିଁ।

ସବୁ ଦୁଃଖକୁ ସେ ଭୁଲିଯାଏ ପରା

ଆମରି ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ ।।(୨)

ନିଜେ ଦୁଃଖ ସହି ସୁଖରେ ଆମକୁ

ଛୋଟରୁ କରିଛି ବଡ଼।

ବୁଝିନପାରିକି ମମତାକୁ ତାର

କରୁଅଛ ହତାଦର ।।(୩)

ବୋଝ ନୁହଁନ୍ତି ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ

ପ୍ରେରଣାର ତ ସେ ଉତ୍ସ। 

ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦୂର କରିଦିଏ

ଆମର ସବୁ ସଙ୍କଟ ।।(୪)

ବାପା, ମାଆଙ୍କୁ କେବେ ହେଲେ ଭାଇ

ବୋଝ ବୋଲି ଭାବ ନାହିଁ ।

ହଜିଗଲେ ଥରେ ମାଆ ବାପା ଆମ

ଖୋଜିଲେ ମିଳିବେ ନାହିଁ।।(୫)

ମାଆ ବାପା ପରା ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ

ନାହିଁ ତାଙ୍କର ବିକଳ୍ପ।

ତାଙ୍କରି ଚରଣ ସେବ କରିବାକୁ

ଆସରେ ନେବା ସଂକଳ୍ପ।।(୬)