ଶରତର ଦୀପ୍ତି

ଶରତର ଦୀପ୍ତି 

​ଶରତ ଋତୁ ଏବେ ଆଗମନ କରିବାକୁ ଯାଉଛି
ଗଛଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ପୁରୁଣା ପତ୍ର ଝଡ଼ାଇବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି
ଆକାଶ ଓ ଆଖପାଖର ପରିବେଶ
ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ନିର୍ମଳତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି
ପ୍ରବାସୀ ପକ୍ଷୀମାନେ ଚିଲିକା ଆଡ଼କୁ ସେମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୀ ପକ୍ଷୀ-ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିସାରିଲେଣି

​ଶରତର ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ରାତି କବିମାନଙ୍କୁ ବିମୋହିତ କରେ
ଉତ୍ସାହଜନକ ଭାବନା ସେମାନଙ୍କ କଲମରୁ ଝରିପଡ଼ି
ହୃଦୟଛୁଆଁ କବିତା ସୃଷ୍ଟି କରେ
​ମା' ଭବାନୀ ନିଜ ସିଂହ ଉପରେ ବିଜେ ହୋଇ ମର୍ତ୍ତ୍ୟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସନ୍ତି

ମାନବ ସମାଜକୁ ଭାଗ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିର ବରଦାନ ଦେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି
​ଶରତ ଆକାଶର ମିଟିମିଟି ତାରା ପ୍ରେମୀଯୁଗଳଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ହୁଅନ୍ତି
ସବୁଜ ଘାସ ପଡ଼ିଆ ଉପରେ ମିଟିମିଟି ତାରାର ଆଚ୍ଛାଦନ ତଳେ
ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ବଂକୁଲି ଜହ୍ନକୁ ଚାହିଁ ସେମାନେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ଶରତର ନୈସର୍ଗିକ ଆଭା 

​ହେ ମୋର ପ୍ରିୟ ଶରତ, ତୁମେ ମୋ ହୃଦୟର ରାଜା
ଆମର ପ୍ରେମାତୁର ମାନବ ସମାଜ ଉପରେ ତୁମର ସୌହାର୍ଦ୍ୟ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ସଦାସର୍ବଦା ବର୍ଷଣ କରୁଥାଅ ଏମିତି 
ତୁମେ ସେହି ଦିବ୍ୟ ରୂପକାର, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ପ୍ରାଣୀଜଗତର ହୃଦୟରେ ସଦା ବାସ କରି ମାନବ ଆତ୍ମାକୁ କରେ ତୃପ୍ତି ପ୍ରଦାନ l
​(ରଚୟିତା :©ଅବଧୂତ ପଣ୍ଡା, କଟକ, ଭାରତ )