ରକ୍ଷାକର

ଜଣାଉ ବିନତି ଆମେ ମର୍ତ୍ୟବାସୀ

ତୁମେ ହିଁ ସାହା ଭରସା

କଲା କର୍ମ ଫଳ ଭୋଗୁଅଛୁ ଆମେ

ଫେଡ଼ ଆମର ଦୁର୍ଦଶା

ରାଗ ହିଂସା ଇର୍ଷା ହୃଦେ ଧରିଥିଲୁ

ଫଳ ତାହାର ଭୋଗିଲୁ

ତୁମ ନାମ ଭୂଲି ଅତି ଗରବରେ

ଧରାକୁ ସରା ମଣିଲୁ

ବିଜ୍ଞାନ ଯୁଗର ମାନବ ବୋଲି

ଅତି ଗର୍ବ କରୁଥିଲୁ

ଚନ୍ଦ୍ର ମଙ୍ଗଳକୁ ଅକ୍ତିଆର କରି

ନିଜକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ. ଭାବିଲୁ

ଗର୍ବ କରିବାର ଫଳ ମିଳିଗଲା

ଭୂତାଣୁ ଶିକାର ହୋଇ

ଛୋଟିଆ ଭାଇରସ ଜୀବନ ନାସୁଛି

ରକ୍ଷାକର ଜଗତ ସାଇଁ