ପ୍ରିୟା

ବସନ୍ତର ମଲ୍ଲୀ ତୁମେ

ଶରତର ଜହ୍ନ ତୁମେ

ଦିପହର ଖରା ବେଳେ ଉଦୁଉଦିଆ ମନ

ମୋ ସାରା ଶରୀରରେ ତୁମେ ନୀଳ ମେଘ ପରି ଆଚ୍ଛନ୍ନ

ତୁମ କଥା ଯେବେ ଭାବେ ମୋ ଚଲା ପଥେ ଝିଂଟିକା ସଜେ

ପିମ୍ପୁଡ଼ି ପରି ବିଚରଣ କର ଠିକ୍ ସେତିକି ବେଳେ

ପ୍ରିୟା ତୁମେ ପ୍ରିୟା ତୁମେ ପ୍ରିୟା ତୁମେ ।