ପାଉଁଶ

ମୁଁ ଧୂଆଁ ହୋଇ ଆସେ

ନିଜେ ଜଳି ଜାଳିବାକୁ

ତୁମେ ଯେବେ ଜଳୁଥାଅ 

ଅଶାନ୍ତିର ମଝି ସମୁଦ୍ରରେ। 

ମୁଁ ନିଆଁ ହୋଇ ଆସେ

ନିଜେ ଜଳି ଜାଳିବାକୁ

ତୁମେ ଯେବେ ହାରିଯାଅ

ଜୀବନ ସଂଗ୍ରାମେ

ହାତ ଛାଡ଼ି ତୁମ ସାଥେ

ଚାଲୁଥିବା ସହଯାତ୍ରୀଙ୍କର। 

ମୁଁ କଳା ହୋଇ ଆସେ

ନିଜେ ହଜି ହଜାଇବାକୁ

ତୁମେ ଯେବେ ପିନ୍ଧିଥାଅ

କାପୁରୁଷତାର ଅନ୍ଧପୁଟୁଳି

ଓ ଅବାଟ ଭିତରେ ପଶି

ଜୀବନର ବାଟ ଖୋଜୁଥାଅ। 

ତୁମେ ବ୍ୟଗ୍ର ହୋଇ

ଆବୋରି ନିଅ ମୋତେ

ଟିକେ ଶୀତଳତା ପାଇଁ

ତୁମ ଅଜାଣତେ କିନ୍ତୁ

ମୋ ସହ ଧୀରେଧୀରେ

ପାଉଁଶ ହେଉଥାଅ।