ମୁଁ ଭଲ ପାଠକଟିଏ ହେବି

କରିଅଛ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ପାଠକ ସଂସାରେ 

କେତେବଡ଼ ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋର ମସ୍ତକରେ

ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲା ମୋତେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି 

ଶୋଷିତ ବଞ୍ଚିତ ଦୁଃଖେ ଦିଏ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ।

ଦୁଃସାହସ ବଳେ ସାଧେ ମୋ ଜୀବନ ଲକ୍ଷ୍ୟ 

ସ୍ଥିତାବସ୍ଥା ସମସ୍ୟାକୁ ଖଞ୍ଜିଦିଏ ପକ୍ଷ ।

ମଣିଷ ଜନମନେଇ ଯଦି ନାହିଁ ଜ୍ଞାନ 

ଜନମ ତାହାର ବୃଥା ବୋଲାଏ ଅଜ୍ଞାନ ।

ଚିନ୍ତନ ଲିଖନ ପୁଣି ଶ୍ରବଣ ପଠନ 

ସବୁ ଜ୍ଞାନ ବୋଧଗମ୍ୟ ହେବା ହିଁ ଧାରଣ ।

ପଠନ କାର୍ଯ୍ୟଟି ସିଦ୍ଧ ଯଦି କରିପାର 

ତେବେ ଦିଶିବ ତାହାକୁ ସଂସାର ସୁନ୍ଦର ।

ସେହିଗୁଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠଗୁଣ ପଛା ନାହିଁ ଦିଶେ 

ସୁଧାରିବ ଶତଭୁଲ ନିର୍ଭୁଲ ବିଶେଷେ ।

ଦୁଇହାତ କପାଳରେ ଦେଇ ଭାବୁଥିଲେ 

କିଏ କିଛି କରିପାରେ ଉତ୍ସାହ ହାରିଲେ ।

ପଡିଛି କି ରାସ୍ତେ ଖୁସି ଖୋଜିଲେ ମିଳଇ 

ନିଜକୁ ଗଢିତୋଳିବା ନିଜତ୍ବ ଅଟଇ ।

କର୍ମ ର ସାର୍ଵଭୌମିକ ନିୟମ ଆଧାରେ 

ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପେ ସଞ୍ଚାଳିତ ସବୁ ଏ ସଂସାରେ ।

ଆଚରଣ, ବ୍ୟବହାର, ସଂସ୍କାର, ଦର୍ଶନ 

କିଛି ଅପେକ୍ଷା ଯାହାର ରଖ ପ୍ରାପ୍ତି ଗୁଣ ।

ମନ୍ଦିରେ ଭୋଗ ଚଢାଇ କାମନା ପୂରଣ 

ଏଡେ ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟ ଦେଲେ କି ସୁଧୁରେ ଜୀବନ ।

ଏପରି ଆଶା ତ ନିଶ୍ଚେ ହୋଇଥାଏ ବ୍ୟର୍ଥ 

ସାର୍ଥକ ଜୀବନ ପାଇଁ ଲୋଡ଼ା ଜ୍ଞାନପଥ ।

ସୁଜ୍ଞାନର ପ୍ରବନ୍ଧନ ମୁଖ୍ୟ ହିଁ ପଠନ 

ଭ୍ରମିତ ମନକୁ ବାନ୍ଧେ ଦେଇଣ ସମ୍ମାନ ।