ମାଆର ମମତା

 ଜନମ ଦେଇଛୁ ରକତ ଦେଇ ମାଆ 

କୋଳେଇ ଧରିଛୁ ମୋତେ 

ସେନେହ ମମତା ଅଜାଡି ଦେଇଛୁ 

ମାଆ ତୋର କାନି ପଣତେ 

ପଥ ହୁଡି ଗଲେ ଦେଖାଉ ତୁ ବାଟ 

ଅଲିଅଳି ଶିଶୁ ପ୍ରାୟ 

ଆଶିଷ ତୋହର ଥିଲେ ଶିରପରେ 

ଲାଗେନି ଡର କି ଭୟ 

ସ୍ୱପ୍ନ ଜଗତରୁ ବାସ୍ତବ ଆଡ଼କୁ 

ହାତ ଧରି ନେଲୁ ତୁହି 

ମୋ ପଥର ସବୁ ଭ୍ରମ ମରୀଚିକା 

ଏଡାଇ ଦେଲୁ ମାଆ ତୁହି