ଲୁହର ତୁଳନା

ଲହୁରେ ଲେଖିଛି   ଏଇ "ଶେଷ ଚିଠି"

  ହୃଦୟଟା ଯାହା ହେଉଛି କୋରି

ବାହୁନି କାନ୍ଦୁଛି      ଅବୁଝା ଏ ସ୍ମୃତି

   ଆଖିର ଲୁହରେ ଯାଏ ବତୁରି ।

   

ପାରୁନି ପଠେଇ   ଲେଖୁଛି ଫିଟେଇ

   ବନ୍ଦ ଲଫାପାରୁ ଅଧୁରା ଚିଠି

ଯେତେ ଲେଖିଲେ ବି ଲେଖା ତ ସରୁନି

 ସରିଲାଣି ସ୍ୟାହି ଲେଖନୀ କାଠି ।

  

ନିଜ ଠୁଁ ନିଜର      ଅତି ଆପଣାର

  ସିଏ ପ୍ରେମିକା ମୁଁ ପ୍ରେମୀ ପ୍ରବର

ଲାଜେ ଲୁଚେ ଜହ୍ନ   ଦେଖି ତାର ମୁହଁ

 ଗୁଣରେ ସରି କେ ନ ହେବେ ତାର ।

  

କହି ମୁଁ ପାରୁନି     ଭୁଲି ବି ପାରୁନି

  ତା' ସାଥେ ଯାହା ଯାଇଛି ବିତି

ସହି ମୁଁ ପାରେନା    ବିରହ ଯାତନା

  ଚିଠି ଲେଖା ମୋର ହେଉନି ଇତି ।

   

କରି କେଉଁ ଦୋଷ   ହୁଏ ମୁଁ ହତାଶ

 ଅବୁଝା ନୁହେଁ ସେ ମୋ ପ୍ରାଣ ସଖୀ

ଲୁହର ବାଡ଼ରେ    ଲୁହା ଶିକୁଳିରେ

  ଫୁଲେଇ ପ୍ରିୟା ମୋ ଯିବଣି ଶୁଖି ।

  

ଚାନ୍ଦର ଜୋଛନା    ନୁହଁଇ ତୁଳନା

 ମୋ ପ୍ରେମିକା ପ୍ରୀତି ଶୀତଳ ଛୁଆଁ

ସିଏ ତ ରୂପସୀ     ରୁପା ତାରକସି

 ଯେତେ ଦେଖିଲେ ବି ଲାଗଇ ନୂଆଁ ।

  

ଲେଖିଛି ଯତନେ    ହୃଦୟ ଗହନେ

  ଅକୁହା କଥା ମୋ ଆହୁରି ବାକି

ଶେଷ କଥା ମୋର   ଶେଷ ରହିଗଲା

 ଏଇ "ଶେଷ ଚିଠି" ରହିଲା ସାକ୍ଷୀ ।।