ଖଟା ମିଠା ଝଲକ

ପଇସା ନାହିଁ କହିଲେ ତୁମେ ମୋ ଗୁପ୍ତଖଣି

ଉଧାର କଥା କହିଲେ ତୁମେ ଖର୍ଚ କାଟମୁଣୀ ।

ପଡୋଶୀ ଶତ୍ରୁ ହେଲେ ତୁମେ ମୋ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ

ନିମନ୍ତ୍ରଣ ନ ପାଇଲେ ତୁମେ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ ମୁକ୍ତ ।

ଚୂପଚାପ ବସିଲେ ତୁମେ କଥାକୁହା ମଇନା

ମାର୍କେଟରୁ ଡେରି ହେଲେ ବାୟାଣୀ ପାପମନା ।

ପ୍ରଶଂସା ପାଇଲେ ତୁମେ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଶସଂକ

ମେମୋ ପାଇଲେ ମୋର ମନୋବୈଜ୍ଞାନିକ ।

ପର୍ବପର୍ବାଣୀରେ ତୁମେ ସାଜ ମୋ ରୋଷେଇ

ଖୁସି ଗପରେ ବନ୍ଧୁମିଳନରେ ରସ ମଲେଇ ।

ତୁଣ୍ଡ କମାଣ ମୋର ଧାରୁଆ ଛୁରୀ କଟୁରୀ

ବଳେଇ ଖୁଆଇବାରେ ତୁମେ ଅନୁପୂର୍ଣ୍ଣା ସରି ।

ଗରମ ସହି ପାରନା ବୋଲି ବିଜୁଳିକୁ ଗାଳି

ସାଙ୍ଗରେ ବି ପେଷିଯାନ୍ତି ମୁଁ ପୁଅଝିଅ କାକଳୀ ।

ସମସ୍ୟା ବଖାଣିବାରେ ତୁମେ ସର୍ବାଗ୍ରେ ସମର୍ଥା

ସମାଧାନ ଖୋଜୁଖୋଜୁ ବାଟବଣା ଅର୍ଥା ମାର୍ଥା ।

ଛିଦ୍ର ଖୋଜିବାରେ ଦୋଷ ଧରିବାରେ ସିବିଆଇ

କ୍ଷମା କରିବାରେ ଭୁଲିବାରେ ନ୍ୟାୟଳୟ ମାଇଁ ।

ଏକବିଂଶତି ବର୍ଷ ହାତ ଧରି ଚାଲିଛେ ଦୁହେଁ

ହସ କାନ୍ଦ ଦୁଃଖ ସୁଖ ପରି ପରିପୂରକ ମୁହେଁ।

ଯୁଗ୍ମ ଜୀବନ ଆମ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଉରସା

ଛନ୍ଦା ଚରଣ ତଳେ ମନ ମତି ଭକ୍ତି ପରସା ।

ବିବାହ ବାର୍ଷିକୀରେ ମୋର ଖଟାମିଠା ସନ୍ଦେଶ

ସୁସ୍ଥସତେଜ ରହିବାଦୁହେଁ ଦୂରେଥିଲେବି ପାଶ ।

ପରୋପକାରାୟ ସ୍ଵର୍ଗାୟ ହେଉ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଆମ

ଧରାଧରିହୋଇ ଜୀବନତରୀବାହୁଥିବା ନିଷ୍କାମ ।।