ଖୋଲା ବହିଟିଏ...

ଜୀବନଟା ମୋର ଖୋଲାବହି ଟିଏ,

ସମୟ ସୁଅରେ,ମଲାଟ ଟି ଯାହା ,

   ବଦଳି ଟିକିଏ ଯାଏ...

ପୃଷ୍ଠା ପରେ ପୃଷ୍ଠା, ଲେଉଟି ଯେ ଚାଲେ,

କେତୋଟି ପୃଷ୍ଠା ତ ଅଧ ଛିଣ୍ଡା ହୋଇ,

    ବହି ଟିରେ ଝୁଲି ପଡେ...

ଆଉ କେତେପୃଷ୍ଠା, ଖାଲି ରହିଯାଏ,

ଲେଖନୀ ମୁନରୁ କାଳି ଶୁଖିଯାଏ,

    (ହେଲେ)ଆବେଗ ତା'ସାଥେ ଥାଏ...

ଦୁନିଆର ଭିଡ଼,ଆଡେଇ ତ ଦିଏ,

ନିଜର ଯା ହାକୁ ଭାବି ବସିଥାଏ

     ସିଏ ବି କି ପଢିପାରେ?

ରଦ୍ଦି କାଗଜର ଗଦାର ଭିତରେ,

ପୃଷ୍ଠା ସବୁ ଛିଣ୍ଡି ମିଶିଯାଏ,

      କେମିତି କେଜାଣି,ବହିର ମଲାଟ

      ତଥାପି,ହସ ଟିକେ ଧରି ଥାଏ...!!