ଘର ମଲମ

ପାଣି ଖତ ସାର ଯତନ ଆଦର

ଚାରା-ପୁଅ ମହିରୁହ

ଦୁହିତା ଲତାଟି ଆପେ ଆପେ ଲଟେ

ଲମ୍ବିଯାଏ ଆଖିଲୁହ ।

ଅନ୍ଧର ଲଉଡି ଉଡିଯାଏ କଉଡି

ପାଠ ହେଉ ବା ନ ହେଇ

ଲବଣୀ ପିତୁଳା କାମ ସାଥେ ଫଳା

ଗିଳି ଯାଏ ପାଠ ସେଇ ।

ବଡ ସାନ କଥା ମାନେନା ଅନ୍ୟଥା

କୁ-ଭାଷାରେ ପାରଙ୍ଗମ

ପାଶେ ପାଶେ ରହି ହାତେ ହାତ ମିଶେଇ

ଘର ମଲମ ଉପଶମ ।

ବାହାଘର ପରେ ବୋହୁ ମନ୍ତ୍ରଣାରେ

ଗାଳି ମାଡ଼ ଠିଆପାଲା

ଭିନ୍ନେ ଜଳେ ଚୁଲି ସମ୍ମାନକୁ ଗଲେ ଭୁଲି

ସହର ମାରନ୍ତି ଚିଲ୍ଲା ।

ଭିନ୍ନ ଗୋତ୍ର ହୋଇ ସହି ନ ପାରଇ

ବାପା-ବୋଉର ଦହନ

ଶାଶୁଘର ଆଞ୍ଚଳେ ବାପଘର ସମ୍ଭାଳେ

ସେତୁ ସମ ସହନ ।

ଦୂରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପଚାରି ବୁଝେ ସାଧ୍ୟ

ଦେହପା ରୋଗ ମହୌଷଧି

ତରତର ଆସି ପାଖରେ ବସି ହସି

ଖୋଇ ଦିଏ ବନୌଷଧି ।

 

ସମାନତା ସମ୍ମାନ ପୁଅ-ଝିଅ ସମାନ 

ବୈମାତୃକ ମନୋଭାବ ମରୁ

ପିତୃ-ମାତୃ ଉଦ୍ୟାନ ଆଶିର୍ବାଦ କାନନ

ସମତୁଲ ନିକିତି ଉତାରୁ ।