ଦୁହିତା
ଦୁହିତା
ଦୁହିତା ଦୁଇ କୂଳକୁ ହିତା
ସାରା ସଂସାରର ହିତ କରି
ଭଲିଯାଏ ନିଜ ହିତ
ଅଧା ପେଟେ ଖାଇ ସଂସାରକୁ ଦିଏ ଭାତ ।
ଦୁହିତା ଦୁଇ କୂଳକୁ ପିତା
ନିଜ ପାଇଁ ଯଦି କିଛି କରିବସେ
ସାରା ସଂସାରରେ ହୋଇଯାଏ ସେ ପିତା
କେହି ବୁଝେ ନାହି ତାର କଥା
ସଦାବେଳେ ସେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ବନ୍ଧା ।
ବୁଝେନି କେହି ତା ଆଖିର ଲୁହ
ନିଜ ଲୁହ ପିଇ ଚାପି ରଖେ କୋହ
ନିଜ ପାଇଁ ସେ ଝରାଏନି ଲୁହ
ପରିବାର ର ଖୁସି ପାଇଁ ଚାପି ରଖିପାରେ କୋହ ।
ବାପା ଅଗଣାରେ ବଡ ହୁଏ
ଶାଶୁ ଘରେ ତାର କୋକେଇ ଉଠେ
ବାପ ଘର ହୁଏ ଆଖିରୁ ଦୂର
ଶାଶୁ ଘର ହୁଏ ନିଜର ତାର
