ବିବର୍ଣ୍ଣା

ନାହିଁ ତୁମଠାରେ ସେ ରଙ୍ଗ ଆଉ

ଯେ ରଙ୍ଗେ ରଙ୍ଗିନ ହେଉଥିଲି ଦିନେ,

ନାହିଁ ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ଓଠେ ତୁମର

ଶୁଖିଲା ଅଧର ଖୋଲେ ଗୁମର

ହୃଦୟ ପିଡାକୁ ଗୋପନେ ରଖି

ଚାଲିବକି ସାଥି ମୋତେ ଏକା କରି ?

ଫଗୁଣ ଏଠି ହାର ମାନୁଛି

ତୁମ ଉଦାସପଣକୁ ପାରୁନି ଭେଦି

ଜ୍ୟୋଚ୍ଛନା ଫେରାଇ କାନ୍ଦେ ଜହ୍ନ 

ନପଢି ପାରି ତମ ଆଖିର କୋହ ।

କୋହଲା ପାଗର ଆଜି ଜୁଲମ ଦେଖ

ସେ ଦିନର କଥା ମନେ ଭରେ ଖେଦ

ଖୋଲା ହୃଦୟର ଗୋପନ ପୀଡା

ନିଶ୍ଚଳ ନିସ୍ତେଜ ସବୁ ଅସଜଡା ।

ବଦଳି ଗଲାଣି ତୁମ ରଙ୍ଗଢଙ୍ଗ

ମଉଳି ଗଲାଣି ଗୋଲାପ କଢ

ଅଗଣା କହେ ଧିକ୍ ତା ଜୀବନ

ଯେଉଁଠି ପାଉଁଜିର ଶବ୍ଦବି ସପନ ।

କେମିତି ବଞ୍ଚିଛ...କାହିଁକି ଜାଳୁଛ

କହିବାକୁ କୁଣ୍ଠା ଭଲବି ପାଉଛ

ପ୍ରେମର ରାଣ ଦିଏ ତୁମକୁ

ଶେଷଥର ପାଇଁ କୁହ ମୋ ଭୁଲ

ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରି ଶାନ୍ତିରେ ମରିବି

ଆଉ ସବୁ କଥା ଆର ଜନମକୁ