"ଭାଗ୍ୟ "

ସୁପ୍ତ ହୋଇଯାଏ      ଜୀବନ ଜାତକ 

        ନିର୍ବିକାର ହୁଏ ଲଗ୍ନ 

ଭାଗ୍ୟ ଏଠି କାଇଁ     ହୀନ କପାଳରେ 

        ବାରମ୍ବାର ହୁଏ ଭଗ୍ନ ll

ରାଶି ହୋଇଯଏ      ଦୁର୍ବଳ ନିର୍ବଳ 

       ଭାଗ୍ୟତ ହୁଏନି ଟାଣ 

ସ୍ବପ୍ନ ସବୁ ଏଠି       ହାହୁତାଶରେ 

       ବିଚଳିତ କରେ ପ୍ରାଣ ll

ଭାଗ୍ୟ କରେ ପୁଣି     ସବୁଠି ବଞ୍ଚିତ 

       କ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ କରେ ଅଧିକାର 

ଆଶା କରୁଥାଏ      ତାକୁଇ ମଣିଷ 

       ଯାହା ନାହିଁ ମିଳିବାର ll

ଯାହା ପାଇଁ ଯାହା     ମିଳିବାର ଅଛି 

        ତାକୁଇ ମିଳିବ ତାହା 

ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦିଲେ     କି ଅବା ହୋଇବ 

       କପାଳରେ ନାହିଁ ଯାହା ll

ବିଧିର ବିଧାନ       ବଡ ଦାରୁଣରେ 

       ସେଠି ନାହିଁ ଦୟା ମାୟା 

ମଣିଷ ବୁଝେନି      ନିୟତିର ଗତି 

       ମାୟାରେ ହୋଇଣ ବାୟା ll

ସେ ପାଇଁ ମଣିଷ     ସୁଖ ଦୁଃଖ ଭୋଗେ 

       ସଂସାର ବନ୍ଧନେ ପଡି 

ରକ୍ତ ମାଉଁସରେ     ଗଢ଼ା ଏ ଶରୀର 

       ମୋହକୁ ପାରେନି ଛାଡି ll   

ଆଶା ଅସୁମାରୀ     ଜୀବନ ବାଟରେ 

       ରହିଯାଏ ଅବଶୋଷ 

ଦୁଃଖ ଯାତନାର     ଯନ୍ତ୍ରଣା ବହ୍ନିରେ 

      ଜୀବନଟା ଲାଗେ ବିଷ ll

କର୍ମ ଘେନି ଫଳ     ବିଧିର ଦୁଆରେ 

       ଏଇତ ସଂସାର କଥା 

କର୍ମର ଛାଞ୍ଚରେ      ମଣିଷର ଭାଗ୍ୟ 

       ଗଢଇ ଏଠି ବିଧାତା ll

କର୍ମ ବଳେ ନର     ସୌଭାଗ୍ୟ ଲଭଇ 

       ପାଏ କେତେ ଆଶୀର୍ବାଦ 

ଏଇ କର୍ମ ପୁଣି      କାହା ଜୀବନରେ 

       ଚଖାଏ ଶାପର ସ୍ୱାଦ ll

ଜୀବନଟା କେବେ    ଅଭିସମ୍ପାତରେ 

       ଯୁଝି ଯୁଝି ହୁଏ ଶେଷ ll

ମଣିଷ ପଚାରେ     ନିଜକୁହିଁ ପ୍ରଶ୍ନ 

      ଏ କଣ ଭାଗ୍ୟର ଦୋଷ? ll