आई

एके काळी एक मूल जन्माला येणारच होते. म्हणून एके दिवशी त्याने देवाला विचारले: “मी इतका लहान आणि असहाय्य असा पृथ्वीवर कसा राहीन?”

देवाने उत्तर दिले, “अनेक देवदूतांपैकी मी तुझ्यासाठी एक निवडली आहे. ती तुझी वाट पाहत असेल आणि ती तुझी उत्तम काळजी घेईन."

" पण देवा मला एक सांगा, इथे स्वर्गात, मी गाणे आणि हसणे याशिवाय दुसरे काहीही करत नाही, माझ्यासाठी आनंदी होण्यासाठी ते पुरेसे आहे."

“तुझा देवदूत तुझ्यसाठी गाईल आणि तुझ्यासाठी दररोज हसेल. आणि तुला तुझ्या देवदूताचे प्रेम जाणवेल आणि तू आनंदी होशील.”

"आणि जेव्हा लोक माझ्याशी बोलतील तेव्हा मला कसे समजेल, जर मला ते बोलतील ती भाषा माहीतच नसेल तर?"

"तु ऐकलेले सर्वात सुंदर आणि गोड शब्द तुझा देवदूत तुला सांगेल आणि खूप संयमाने आणि काळजीने तुझा देवदूत तुला कसे बोलायचे ते शिकवेल."

"आणि जेव्हा मला तुमच्याशी बोलायचे आहे तेव्हा मी काय करू?"

"तुझा देवदूत तुझे हात एकत्र ठेवून तुला प्रार्थना कशी करावी हे शिकवेल."

“मी ऐकले आहे की पृथ्वीवर वाईट लोक आहेत. मग तिथे माझे रक्षण कोण करेल?"

"तुझी परी तुझा जीव धोक्यात घालणार नाही तर नेहमी तुझा बचाव करेल."

"पण मी नेहमीच दुःखी राहीन कारण मी तुला यापुढे भेटणार नाही."

"तुझा देवदूत तुझ्याशी नेहमी माझ्याबद्दल बोलेल आणि तुला माझ्याकडे परत येण्याचा मार्ग शिकवेल, जरी मी नेहमीच तुझ्या शेजारी असेन."

त्या क्षणी स्वर्गात खूप शांतता होती, परंतु पृथ्वीवरून आवाज आधीच ऐकू येत होता आणि घाईत मुलाने हळूवारपणे विचारले:

"हे देवा, मी आता निघणार आहे, तर कृपया मला माझ्या देवदूताचे नाव सांगा."

“तुझ्या देवदूताच्या नावाला महत्त्व नाही, तू तुझ्या देवदूताला "आई" म्हणशील.....