Pavan Kamble
Tragedy
व्यथा मनीच्या मी सांगू कुणाला
माझ्या मनाला काही कळेना
स्वार्थी ही दुनिया कशी निघाली
या स्वार्थी दुनियेत आपलं कोण हे ही कळेना...
सखे
पाणी
एकदा
चंद्र
लेखणीची
थेंबा थेंबात
पाहून तुजला
दुष्काळ...
कळी
गुलाब
एक वेगळ्या धाटणीची कविता एक वेगळ्या धाटणीची कविता
अंतर्मुख करणारी रचना अंतर्मुख करणारी रचना
करावे भाग्याचे कर्म, समजून प्रेमाने जगावे करावे भाग्याचे कर्म, समजून प्रेमाने जगावे
मनाची व्यथा सांगून नि:शब्द करणारी हृदयस्पर्शी कविता मनाची व्यथा सांगून नि:शब्द करणारी हृदयस्पर्शी कविता
नि:शब्द करणारी अप्रतिम कविता नि:शब्द करणारी अप्रतिम कविता
नि:शब्द करणारी हृदयस्पर्शी कविता नि:शब्द करणारी हृदयस्पर्शी कविता
रडून घेतो हल्ली थोडे थोडे मन मोकळे करण्यासाठी, रडून घेतो हल्ली थोडे थोडे मन मोकळे करण्यासाठी,
निःशब्द करणारी ह्रदयस्पर्शी कविता निःशब्द करणारी ह्रदयस्पर्शी कविता
कळत नाही मन कसे, तुझ्यासाठी धाव घेते कळत नाही मन कसे, तुझ्यासाठी धाव घेते
आयुष्यात त्यांना दोनच गुरु-अपमान आणि भूक आयुष्यात त्यांना दोनच गुरु-अपमान आणि भूक
दुःखाची कळ सोडते दणाणून जशी हृदयातून दुःखाची कळ सोडते दणाणून जशी हृदयातून
वैशाख ऋतूवरील वेगळ्या धाटणीची कविता वैशाख ऋतूवरील वेगळ्या धाटणीची कविता
तिलाही कळेल माझ्या भक्तीचा पाझर आज माझ्याच शेतात गहिवरून श्वास घेतोय तिलाही कळेल माझ्या भक्तीचा पाझर आज माझ्याच शेतात गहिवरून श्वास घेतोय
मनाच्या कुपीतली सल अश्रूत वाहिल्या मनाच्या कुपीतली सल अश्रूत वाहिल्या
डोळ्यातील अश्रूची धार गालावरून वाहात होती डोळ्यातील अश्रूची धार गालावरून वाहात होती
काय रे लेका तुने वृद्धाश्रमाचे दर्शन घडवले काय रे लेका तुने वृद्धाश्रमाचे दर्शन घडवले
करायला खुष तुला काय काय करावं लागतं करायला खुष तुला काय काय करावं लागतं
पण कुठे कसं कळत नाही चुकत जातं बरंच काही पण कुठे कसं कळत नाही चुकत जातं बरंच काही
प्रत्येकाची वेळ नक्की येते हे मात्र ते विसरतात... प्रत्येकाची वेळ नक्की येते हे मात्र ते विसरतात...