राधेची साद

कृष्णा संयमी; कृष्णाकळा

अन् कृष्णाची चहूल,

व्याकूळ झाले अंतःकरण

साद तयास घालून,

कृष्ण स्पर्श मंद मधुर

कृष्णवेडी हुरहूर,

व्याकुळ झाले अंतःकरण

साद तयास घालून,

क्षणमात्र त्या आठवणी

पळभराचे स्पर्श

गुंतून गेले अतीव क्षण,

वेळा त्या आठवुनी,

व्याकुळ झाले अंतःकरण

साद तयास घालून

गुंतलेल्या मनाचे भान गेले हरपून,

तन ही कृष्ण,मन ही कृष्ण ,

कंठ आला दाटून ,

व्याकूळ झाले अंतःकरण.