पोरी जरा जपून

काळी सावळी असो वा गोरी

सुरकुतलेली वा असो कोवळी 

वखवखलेल्या नजरा शोधती 

फक्त कातडी कावरीबावरी 

नाही उरली जनांची ना मनाची

ना उरला कायद्याच्या धाक 

क्षणात अस्तित्वाच्या चिंध्या चिंध्या

आप्तांकडुनच विश्वासाची राख 

न्याय याचिका पडे उलथून 

असुरक्षित येथे उंबरठा 

कसायांच्या दावणीतल्या गायीचा 

आता कसा फुटावा हंबरडा? 

रात्रीसम दिवसही आता वैऱ्याचा

 चाल वाट पोरी जरा जपून 

अघटित घडता जीवनी ऐसै

 सोसाया अवसान आणावे कुठून? 

तूच हो काली ,तूच चंडी 

बनून ये तूच सौदामिनी 

स्पर्शती ज्या वासनांध नजरा 

ती नजरच टाक जाळूनी ...

ती नजरच टाक जाळूनी...