निळी तान

अज्ञात तीरावर दोन नावा

निळा शांतसा परिसर

उमगण्यासाठी बोलणे व्यर्थ

इतका अर्थगर्भ मौन गहिवर....

मनातल्या खूणगाठींवर

अबोल्याचे घट्ट अस्तर

एखादी रात्र येते

टाळून सारे मंतर....

वाटच नाही तर वाट कसली

समोर अवघे पाणीच पाणी

पुन्हा पाठवू नकोस तू मला

नीर निथळणारी तुझी गाणी....

वळते मी आता कुशीवर 

दूर जरी कुठे पेटले रान 

माझ्यापाशी माझे दुःख

आणि एक अनामिक निळी तान....