क्षण

क्षण हे मोलाचे

दोन दिसांचे....

सुगंधी करीत राहिले

आयुष्याचे किनारे

कधी छळत राहिले

होऊन हळवे नाते

कधी सुखावत राहिले

क्षणांचे रेशीम पाते

नकळत घेतली कधी 

विशाल भरारी पंखांची

कधी काळी सोबत झाली

त्याच विखारी डंखाची.

गात राहिले क्षण

हळूच मिटल्या पापण्या

हळव्या स्वप्नांस छेडत गेल्या

कधी क्षणांच्या चांदण्या