मानवतेची पहाट फुटू दे

कुठे हरवली मानवतां रे दानव तू झाला

मानव्याला चुड लावण्या पुढे पुढे चालला

नव्या युगाचे नविन वारे तुझ्या भोवतीचे

त्यात तुला ना मोल राहिले या संस्कारांचे

रूढी आणि परंपरांचे जोखड वाटे तुला 

संत ऋषी अन् शिवबाला तू पूर्णपणे विसरला

विचार नाही आचारातही राहिली न शुचिता

माय बहिणी गोमातेची पूजा कसली आता

उपभोगांच्या दुनियेमध्ये मन:शांती नाही

क्षुधा तृषेची मुळी तुझ्या रे तृप्ती ना होई

मागे वळुनी पहा जरा ही माय वाट पाहते

तुझे तुला रे कळेल आपुले गांव बरे होते

मानवतेची पहाट फुलू दे तुझ्या जीवनांत

सावलीमधे विसावताना होते मन शांत