गजल

मी अशी त्या चंद्राची चांदणी होती 
नेहमी जवळ असून त्याच्या पासून लाखो मैल दूर होतो

फुलाचा सुगंध आला च होता 
अरे देवा मी मात्र नात्याच्या वेदनेत चूर होतो 

मी किती केली भेटीचा अचंबा
मात्र भूतकाळात जणू स्वप्न चूर होतो...

न चौकशी केली साधी नात्यातली मी
ऐन थंडीत मी  ओस झालो होतो......

कोणत्या काळाला आता दोष द्यावे
नात्याला मीच नामंजूर होतो...

ठेवतो आहेस तू आठवणीत कोठे
एकदा मीही तूझ्या अंगणातील तुळस होतो...

प्रीती कोडापे
     अनचाहे-अल्फाज