अबोल सजणी
अबोल सजणी
चांदण राती
कातरवेळी
रुसली एक चांदणी
चंद्र ही व्याकुळला
उरी हुरहूरला
झाली अबोल त्याची सजणी...
रुसवा सोड सखे हा.
चंद्र विनवणी तो करत होता
हात धरुनी कवेत घेवूनी...
तो तिला मनवत होता...
विसरुन गेली सारा रुसवा
अन् ती तारका शुभ्र शलाका होवूनी रागिनी...
चंद्राच्या मोहाला भुलली...
चंद्र ही व्याकुळला
उरी हुरहूरला
झाली अबोल त्याची सजणी...

