Omkar Satardekar

Tragedy


4.6  

Omkar Satardekar

Tragedy


आत्महत्या

आत्महत्या

1 min 316 1 min 316

काय करावे शब्दच जुळुनी येता, असते त्यातही सत्यता,

बनते एक अशी ही कविता, नाव आहे तिचे आत्महत्या !

बोल जे सारे लिहिले गेले, रचून ठेविले नव्हते,

कागदावरील बोल हे सार, पेनचं सांगणार होते !


जन्म देताना तुझ्या आईला, झाला होता खुपच त्रास,

याचीही तू जाण न ठेवता, का करतो मृत्यूचा प्रयास? 

एक वेळ मन स्थिर करोनी, तुझाच थोडा कर विचार, 

आई, बाप जगाने तुझ्यावर, केले आहेत खूप उपकार ..!


खाण्या -पिण्या दिले शरीरही, मनात दिले सुंदर विचार, 

तरीही वेड्या ! कसा येतो, मनात तूझ्या आत्महत्येचा विचार? 

येताना तू एकटा आला होता, जातानाही जाणार एकटा,

मग जगाचे व्यर्थ बोल मनी लावुनी, का करशी आमहत्या? 


Rate this content
Log in

More marathi poem from Omkar Satardekar

Similar marathi poem from Tragedy