आता सवय झाली आहे

नवरा असून घरात

कपाळ मोकळं ठेवायची

आता सवय झाली आहे

पुत्र असून पोटी

वांझ म्हणून मिरवायची आता सवय झाली आहे

पदर आहे साडीला

पण आता त्या तिरक्या नजरांची सवय झाली आहे

तो असतो सोबत माझ्या

पण त्याच्या शिवाय जगण्याची आता सवय झाली आहे

बोलण्याची इच्छा खूप आहे

मात्र आसवांनी बोलण्याची आता सवय झाली आहे

माणसं आहेत माझीच सगळी

पण आता परकेपणाची सवय झाली आहे

समाजात सन्मान मिळवावासा वाटतो

मात्र आता पावलोपावली अपमानाची सवय झाली आहे

प्रेमात पडावंसं वाटतं मलाही

पण आता एकटं राहण्याची सवय झाली आहे

फूल होऊन भ्रमराला पिसे (वेड) लावावेसे वाटते

पण जन्माआधी मरण्याची सवय झाली आहे

मुक्या भावनांचा बांध फोडावासा वाटतो

पण आता कविता लिहिण्याची सवय झाली आहे