గడిచినా కాలం గతమైనిలిచె

మా బాల్యంలో 

సారా పీపానే దీపమై 

మాయింట వెలుగును నింపేది

మేం బడికెళ్ళే దినాల్లో 

చినుకులు పడిన చొక్కకు పిన్నీసే

ఆపద్బాంధవుడై మా మానం కాపాడేది

రవాణా సౌకర్యమే లేని 

మా కాలంలో మా కాళ్ళే 

రథ చక్రాలై మైళ్ళని చేధించి గమ్యం చేరేవి

హీటర్లు గ్రీజర్లు లేని 

మా రోజుల్లో కట్టెల పొయ్యే

మాకు ఆసరై కష్టాన్ని మా,తీర్చేది...! 

ఆనాటి మా బాల్యం  

ఓ సుమధుర ఘట్టం  

దాని తలచుకున్నపుడల్లా 

మా మది చిగురిస్తుంది

గగన తీరాన పక్షిలా విహరించాలనిపిస్తుంది 

కానీ మేం ఎంత ఆశపడినా 

తారసపడినా...

ఆ రోజులు ఎన్నటికీ మరలిరావు

గడిచినా కాలమంతా 

గతమై దర్శనమిస్తుందే అంతే...!