Quotes New

Audio

Forum

Read

Contests


Write

Sign in
Wohoo!,
Dear user,
માણેસ, તું મરોય
માણેસ, તું મરોય
★★★★★

© Lok Geet

Classics

1 Minutes   143    5


Content Ranking

માણેસ, તું મરોય, મ કર આંખ્યો રાતિયા,

કુળમાં લાગે ખોય, મરતાં મા ન સંભારિયે.

તરવરિયા તોખાર, હઇયું ન ફાટ્યું હંસલા;

મરતાં રા’ખેંગાર ગામતરાં ગુજરાતનાં.

રે, સાબર શિંગાલ, એક દિન શિંગાળાં હતાં;

મરતાં રા’ખેંગાર ભવનાં ભીલાં થઇ રહ્યાં.

કાંઉ કેંગરછ મોર, ગોખે ગરવાને ચઢી ?

કાપી કાળજ કોર, પિંજર દાઝ્યો પાણિયે.

સ્વામી ! ઊઠો સૈન્ય લઇ, ખડ્ગ ધરો ખેંગાર;

છત્રપતિએ છાઇઓ ગઢ જૂંનો ગિરનાર.

વાયે ફરકે મૂછડી, રમણ ઝબૂકે દંત;

જુઓ પટોળાંવાળીઓ, લોબડીવાળીનો કંથ.

ઊતર્યાં ગઢ ગિરનાર, તનડું આવ્યું તલાટિયે;

વળતાં બીજી વાર, દામોદર કુંડ નથી દેખવો.

ચંપા તું કાં મોરિયો? થડ મેલું અંગાર;

મોહોરે કળિયું માણતો, માર્યો રા’ખેંગાર.

ઊંચો ગઢ ગિરનાર, વાદળથી વાતું કરે,

મરતાં રા’ખેંગાર રંડાલો રાણકદેવડી.

ગોઝારા ગિરનાર, વળામણ વેરીને કિયો?

મરતાં રા’ખેંગાર, ખરેડી ખાંગો નવ થિયો.

મ પડ મારા આધાર, ચોસલાં કોણ ચડાવશે?

ગયા ચઢાવણહાર, જીવતા જાતર આવશે.

પાણીને પડતે કહો તો કૂવા તો ભરાવિયે,

માણેરાં મરતે શરીરમાં સરણાં વહે.

માણેસ અાંખ્યું ગઢ ગિરનાર કબીર Old classic

Rate the content


Originality
Flow
Language
Cover design

Comments

Post

Some text some message..